IV SAB/Wr 337/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-12-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Radom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie braku wydania potwierdzenia na złożoną korespondencję w sprawie wydania do użytkowania w celi sprzętu RTV mieści się w kognicji sądów administracyjnych?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna jedynie, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 pkt 1-4a oraz § 3 p.p.s.a. Żądanie strony wydania potwierdzenia na złożoną korespondencję nie należy do tych kategorii, dlatego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący, Z. S., złożył skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 14 czerwca 2021 r. dotyczącego braku wydania potwierdzenia na złożoną korespondencję w sprawie przekazania do użytkowania w celi sprzętu RTV. Skarżący wskazał, że do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 14 czerwca 2021 r. dotyczącego braku wydania potwierdzenia na złożoną korespondencję w sprawie wydania do użytkowania w celi sprzętu RTV postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 15 czerwca 2021 r. Z. S. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 14 czerwca 2021 r. dotyczącego braku wydania potwierdzenia na złożoną korespondencję w sprawie przekazania do użytkowania w celi sprzętu RTV, wskazując, że do chwili obecnej nie uzyskał na niego odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta – stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) – obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (tj. sprawy obejmujące – co do zasady – decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidulane interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające). Ponadto sąd administracyjny, na mocy art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach obejmujących inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz podjęte w ramach szeroko rozumianego postępowania administracyjnego.
Z powołanych przepisów wynika, że skarga na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) jest dopuszczalna jedynie, gdy jej przedmiot mieści się we wskazanym zakresie. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 496/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA).
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że żądanie strony wydania potwierdzenia na złożoną korespondencję w sprawie wydania do użytkowania w celi sprzętu RTV nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Treść pisma wskazuje, że skarga stanowi wyraz niezadowolenia skarżącego, który odbywa karę pozbawienia wolności, z działalności administracji zakładu karnego, w tym zwłaszcza z obiegu korespondencji oraz terminów i sposobów jej załatwiania. Powołane przez stronę okoliczności winny być jednak kierowane do właściwych w tym zakresie organów, którym w pierwszej kolejności jest sędzia penitencjarny, sprawujący – zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 53.) – nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania, zatrzymania, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie psychiatrycznym. Poza tym zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 647 ze zm.), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio: kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości.
W związku z powołanymi okolicznościami, skargę wniesioną do tutejszego Sądu - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.- należało odrzucić, albowiem jej przedmiot nie mieści się kognicji sądów administracyjnych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło