IV SAB/Wr 34/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 03 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność Prezesa Zarządu Uczniowskiego Terenowego Klubu Sportowego; p o s t a n a w i a -odrzucić skargę. Sygn. akt IV SAB/Wr 34/05 2 U z a s a d n i e n i e W dniu [...] roku wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga K. D. W przedmiotowej skardze skarżący podał, że w związku ze złożeniem skargi na M. K., trenera sekcji tenisa stołowego w S., Urząd Marszałkowski we W. powiadomił go pismem z dnia [...] roku Nr [...], że skarga została przesłana do Starosty S. Skarżący podał, że powyższe pismo dotyczące przekazania przedmiotowej skargi doręczono mu w dniu [...] roku oraz, że nie otrzymał w związku z tym odpowiedzi o sposobie rozpatrzenia jego sprawy. K. D. zwrócił się do tut. Sądu o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w zaistniałej sprawie. Zarządzeniem z dnia [...] roku skarżący został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do skonkretyzowania pisma z dnia [...] roku, przez wskazanie jaki akt lub czynność z zakresu działalności administracji publicznej, jakiego organu administracji publicznej i kiedy podjętego ono obejmuje – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia w/w pisma bez rozpoznania. W dniu [...] roku do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] roku. W piśmie tym K. D. podał, że skarga z dnia [...] roku dotyczyła zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 3 § 2 pkt 8 – bezczynności Starostwa S. Sygn. akt IV SAB/Wr 34/05 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z wyżej powołanych przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw należących do kompetencji właściwych władz stowarzyszenia. Wniesiona w niniejszej sprawie przez K. D. skarga na bezczynności Starosty S. w świetle wyżej powołanych przepisów prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sygn. akt IV SAB/Wr 34/05 4 Zgodnie z brzmieniem art.. 222, 223 art. 227, art. 228 oraz art. 229 kpa – starosta nie jest organem administracji, który w przedmiotowej sprawie był właściwy do rozpoznania skargi na działalność Prezesa Zarządu Uczniowskiego Terenowego Klubu Sportowego "[...]". Ponadto, jak wynika to z treści art. 25 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 roku Prawo o stowarzyszeniach, starosta ma prawo do żądania dostarczenia przez Zarząd odpisów uchwał oraz żądania od władz stowarzyszenia niezbędnych wyjaśnień. W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.