IV SAB/Wr 343/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie wydania postanowienia na wniosek z dnia 12 kwietnia 2021 r. o uchylenie postanowienia o odmowie przeprowadzenia mediacji postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Z. R. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie opisanym w sentencji niniejszego postanowienia. W dniu 25 listopada 2021 r. do tutejszego Sądu wpłynął odpis skrócony aktu zgonu skarżącego nr [...], wystawiony przez Urząd Stanu Cywilnego we Wrocławiu, z którego wynika, że skarżący zmarł w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej była zarzucana przez stronę bezczynność organu pomocy społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 12 kwietnia 2021 r. o uchylenie postanowienia o odmowie przeprowadzenia mediacji w toku postępowania o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Dlatego też należało uznać, że toczące się postępowanie odnosiło się wyłącznie do uprawnień związanych z osobą zmarłego skarżącego, który ubiegał się o wsparcie (w postaci dodatku mieszkaniowego) udzielane w ramach systemu opieki społecznej ze względu na swoją indywidualną sytuację życiową. Ponadto udziału w sprawie nie zgłosiła żadna osoba, której interesu prawnego dotyczyć mógłby wynik tego postępowania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.