IV SAB/Wr 351/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o uznanie za obywatela polskiego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 18 marca 2024 r., skorygowanym pismem z dnia 22 kwietnia 2024 r. (k.15), O. S. (dalej: skarżąca ) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w rubrum postanowienia. Pismem procesowym z dnia 21 maja 2024 r. reprezentujący skarżącą profesjonalny pełnomocnik - w osobie radcy prawnego - cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 8 października 2007 r., I OSK 3/07, CBOSA). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie pełnomocnika skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy – nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Z kolei mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, Sąd zobligowany był orzec jak w punkcie II sentencji.