IV SAB/Wr 365/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-05-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa, podlega odrzuceniu z powodu braków formalnych?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu przy pierwszej czynności procesowej, mimo wezwania sądu do uzupełnienia tego braku formalnego w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca, D. P., wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Pełnomocnik strony skarżącej, G. S., nie dołączył do skargi wymaganego pełnomocnictwa. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni, jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 marca 2025 r. D. P. (dalej: strona skarżąca), działając poprzez pełnomocnika G. S., wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie dotyczącej wniosku strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej złożonego przez stronę skarżącą w dniu 13 września 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 15 kwietnia 2025 r., Sad pismem z dnia 17 kwietnia 2025 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej – G. S. - do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie w wezwaniu pouczono pełnomocnika strony skarżącej o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie w przedmiocie uzupełnienia wymienionego braku formalnego skargi, wysłane na adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika strony skarżącej i odebrane przez niego w dniu 18 kwietnia 2025 r., zostało pozostawione bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 p.p.s.a. oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Jego dołączenie do pisma strony jest bowiem obowiązkowe w sytuacji gdy za stronę działa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem. Okoliczność ta pozwala na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Wobec nieprzedłożenia wraz z wniesioną skargą pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do przedłożenia w/w pełnomocnictwa. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 18 kwietnia 2025 r. (piątek), zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 25 kwietnia 2025 r. (piątek). Termin ten upłynął bezskutecznie. W związku z powyższym, ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do działaniu w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło