IV SAB/Wr 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. A. Z. Z. w W. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 marca 2012 r. O. A. Z.Z. w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2012 r. skarżący Związek został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego z tego samego dnia strona skarżąca została również wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi Powyższe wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 20 kwietnia 2012 r. Mimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z kolei, po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący Z. nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił stosownego wpisu sądowego, co musiało skutkować jej odrzuceniem. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.