IV SAB/Wr 38/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-06-28

Skład orzekający: Jolanta Sikorska, Lidia Serwiniowska, Alojzy Wyszkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli przekazał wniosek o wydanie zaświadczenia do innego, właściwego organu, a skarżący nie kwestionował tego przekazania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w sprawie wydania zaświadczenia, jeśli przekazał wniosek do organu właściwego, a skarżący nie kwestionował tego przekazania. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie bezczynności należy umorzyć, ponieważ bezczynność organu nie istniała w momencie wniesienia skargi.
Stan faktyczny
R.L. złożył wniosek o wydanie zaświadczenia dotyczącego podstawy wymiaru funkcjonariusza Policji. Komendant Wojewódzki Policji we W. odmówił wydania zaświadczenia, a następnie, po uchyleniu tej decyzji przez Komendanta Głównego Policji, przekazał wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w J. jako organu właściwego. R.L. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 28 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi R.L. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wnioskiem z dnia 27 września 2010 r. R.L. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. "o wydanie zaświadczenia zawierającego w swojej treści: wysokość podstawy wymiaru funkcjonariusza Policji ze stanowiska Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J. według stanu na dzień 1 marzec 2010r." Postanowieniem z dnia [...] [...] Komendant Wojewódzki Policji we W., na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia. Na powyższe postanowienie R. L. wniósł zażalenie do Komendanta Głównego Policji. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Komendant Główny Policji uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Przyczyną wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia organu I instancji był brak oryginalnego podpisu wnioskodawcy. Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z dnia [...] [...], na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazał wniosek R. L. z dnia 27 września 2010r. do rozpoznania Komendantowi Powiatowemu Policji w J.". R. L. otrzymał w dniu 16 lutego 2011r. powyższe postanowienie, na które nie wniósł zażalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu R. L. zarzucił Komendantowi Wojewódzkiemu Policji we W. bezczynność w sprawie wydania zaświadczenia o treści wskazanej we wniosku z dnia 27 września 2010 r. Skarżący w uzasadnieniu skargi przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w sprawie. Przywołał orzecznictwo sądowoadministracyjne dotyczące "Bezczynności, bezkarności, naruszenia praworządności oraz przewlekłego lub biurokratycznego załatwienia sprawy". Ponadto wskazał szereg uregulowań, z których wynikają "Przesłanki działania skarżącego (art. 217 § 2 kpa)". W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu bezzasadny jest zarzut bezczynności, albowiem postanowieniem z dnia [...] wniosek skarżącego został przekazany do dalszego rozpatrzenia Komendantowi Powiatowemu Policji w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarżący wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., o wydanie zaświadczenia zawierającego w swojej treści "wysokość podstawy wymiaru funkcjonariusza Policji ze stanowiska Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J. według stanu na dzień 1 marca 2010r." Organ ten uznał się niewłaściwym w sprawie i przekazał wniosek o wydanie zaświadczenia do Komendanta Powiatowego Policji w J., jako organu właściwego. Pismem z dnia 16 marca 2011r. R. L. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. zarzucając zaniechanie załatwienia tej sprawy administracyjnej, której przedmiotem jest żądanie rozpatrzenia wniosku. Sprawa sądowoadministracyjna za swój przedmiot ma zatem bezczynność polegającą na nie wydaniu stosownego zaświadczenia, gdy tymczasem Komendant Wojewódzki Policji przesłał żądanie skarżącego organowi właściwemu. W takiej sytuacji, gdy skarżący nie kwestionował tego przekazania Sąd nie może wypowiadać się odnośnie jego trafności w tym postępowaniu. Jeżeli przy tym skarżący utrzymuje nadal, że Komendant Wojewódzki Policji jest właściwy do załatwienia tego wniosku, to za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie w zakresie jego bezczynności skoro konkretną czynność w sprawie podjął uznając się niewłaściwym w I instancji stąd też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia gdyż bezczynność organu administracyjnego nie istniała w momencie wniesienia skargi. Na marginesie należy nadmienić, że skarżący przy piśmie procesowym z dnia 3 czerwca 2011r. przedłożył Sądowi postanowienie [...] z dnia [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez R. L. To postanowienie jednakże może stanowić przedmiot odrębnego postępowania w przypadku jego kwestionowania przed sądem administracyjnym przez skarżącego. H.B.19.07.2011r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło