IV SAB/Wr 39/14
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-04-16
Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo że skarżący nie podjął awizowanej przesyłki zawierającej wezwanie do jego uiszczenia?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli skarżący mimo wezwania nie uiścił należnego wpisu sądowego. Doręczenie wezwania uznaje się za skuteczne, nawet jeśli skarżący nie podjął awizowanej przesyłki, pod warunkiem prawidłowego wykonania przez doręczyciela czynności określonych w art. 73 PPSA, co prowadzi do zastosowania fikcji prawnej doręczenia.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, jednak skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Przesyłka z wezwaniem została dwukrotnie awizowana, ale nie została podjęta przez adresata.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum nr [...] im. [...] w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. .
Pismem z dnia 25 lutego 2014 r. Ł. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Gimnazjum nr [...] im. [...] w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił stosownego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została skierowana do skarżącego na adres wskazany w skardze, to jest o., ul. [...].
Na przesyłce zawierającej wezwanie Sądu poczta poczyniła zapisy, że w dacie podjęcia próby doręczenia, to jest dnia 12 marca 2014 r. przesyłki nie doręczono adresatowi, gdyż był nieobecny. Odnotowano, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata w skrzynce oddawczej.
Przesyłka była dwukrotnie awizowania i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 26 marca 2014 r. a wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2014 r.
Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie wskazuje, że nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.
W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.
W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. doręczyciel dwukrotnie awizował przesyłkę.
Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania stronie skarżącej w dniu 26 marca 2014 r. nastąpiło w sposób przewidziany prawem.
W niniejszej sprawie skarżący w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczynił zadość wezwaniu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło