IV SAB/Wr 4/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. H. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie wydania dowodu osobistego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. D. H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie wydania dowodu osobistego. Pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy przed złożeniem skargi do Sądu wyczerpała przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego tryb zażaleniowy. Odpowiedzi należało udzielić w terminie 7 dni , pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca nadesłała kserokopie pism, z których jednak nie wynika, że zażalenie do organu wyższego stopnia złożyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku zaś wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej skarżący winien złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, czyli skorzystać ze środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca zażalenia takiego nie wniosła, a tym samym nie dopełniła opisanego powyżej warunku dopuszczalności skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt II sentencji oparto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanego Prawa.