IV SAB/Wr 41/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 7 lutego 2017 r. E. G. (zwana dalej skarżącą lub stroną) wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia 23 marca 2017 r. skarżąca cofnęła skargę oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2017 r., doręczonym w dniu 25 maja 2017 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (słownie: stu) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca w przewidzianym okresie, który upływał z dniem 1 czerwca br., nie uiściła należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia 19 maja 2017 r. przesłano stronie odpis zarządzenia z tego samego dnia, wzywający ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z tym pouczeniem, że nieopłacenie wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 121), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 maja 2017 r. Zatem termin na opłacenie skargi upływał z dniem 1 czerwca 2017 r., który wypadał w czwartek. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego skargę – jako nieopłaconą – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie w zakresie złożonego przez stronę oświadczenia o cofnięciu skargi i żądania zasądzenia kosztów postępowania sądowego podkreślić należy, że merytoryczne rozpatrzenie takich wniosków jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, w tym także pozostałych wniosków procesowych, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, a zatem wywiedziona przez nią skarga nie została wniesiona skutecznie.