IV SAB/Wr 41/26

WyrokWSA we Wrocławiu2026-06-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, jednak uznał, że nie nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, oddalając dalej idącą skargę i zasądzając koszty postępowania od organu na rzecz skarżącej.
Stan faktyczny
Skarżąca E. S. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga dotyczyła braku działania organu w tej sprawie.
Rozstrzygnięcie
I. Stwierdzono bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. Umorzono postępowanie w przedmiocie zobowiązania Wojewody Dolnośląskiego do rozpoznania wniosku strony; III. Oddalono dalej idącą skargę; IV. Zasądzono od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz E. S. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy I. stwierdza bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Wojewody Dolnośląskiego do rozpoznania wniosku strony, o którym mowa w pkt I sentencji wyroku; III. oddala dalej idącą skargę; IV. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz E. S. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło