IV SAB/Wr 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 1 kwietnia 2010 r. o przyznanie zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego, specjalnego zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 lipca 2010 r. Z. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której zarzuciła bezczynność oraz naruszenie prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w sprawach o numerach: [...],, [...], [...]. Pismem z dnia 4 października 2010 r. Sąd wezwał skarżącą o wyraźne wskazanie, czy w złożonej skardze skarży bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie niezałatwienia sprawy zasiłków z pomocy społecznej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w terminie, czy też przedmiotem skargi jest postanowienie Kolegium z dnia [...], nr [...] o przekazaniu Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej w D. wniosku o przyznanie zasiłku stałego, okresowego i innych. Jeżeli przedmiotem skargi jest wskazane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] należało poinformować Sąd, czy na postanowienie to był składany wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (wniosek ten należało przedłożyć Sądowi) – pod rygorem odrzucenia skargi. W nadesłanym piśmie z dnia 11 października 2010 r. skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skoro wezwanie strony skarżącej do usunięcia wymaganych braków skargi okazało się bezskuteczne, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.