IV SAB/Wr 425/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Ł. na bezczynność Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 16 marca 2025 r. A. Ł. (dalej – strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Dolnośląskiego Kuratora Oświaty (dalej: organ) w przedmiocie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie (ewentualnie o jej oddalenie) z uwagi na okoliczność, iż skarżąca nie wyczerpała przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego środków zaskarżenia tj. nie wywiodła ponaglenia w sprawie bezczynności organu. Zarządzeniem z 23 kwietnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi – poprzez przedłożenie kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia oraz podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to skutecznie doręczono stronie skarżącej 28 kwietnia 2025 r. (k. 14 akt sądowych). W piśmie z 30 kwietnia 2025 r. skarżąca wskazała nr PESEL oraz oświadczyła, że nie złożyła ponaglenia. Oświadczenie to skarżąca podtrzymała w piśmie z 12 czerwca 2025 r. (k. 20 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio ponaglenia do organu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Natomiast w sprawie – z treści pism strony skarżącej z 30 kwietnia i 12 czerwca 2025 r. wynika jednoznacznie – że strona skarżąca powyższego warunku nie spełniła. Strona skarżąca nie wyczerpała bowiem przysługujących jej środków zaskarżenia, jakie przewiduje przepis art. 52 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., gdyż przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność Dolnośląskiego Kuratora Oświaty nie wniosła ponaglenia do właściwego organu. Mając to na uwadze oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.