IV SAB/Wr 426/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Y.N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Pismem z dnia 4 września 2023 r. Strona – zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV pełnomocnika Strony wezwano m. in. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie prawidłowo doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 9 października 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 15 akt sądowych). W zakreślonym terminie wezwania nie wykonano. W związku z powyższym, kolejnym zarządzeniem wezwano przedstawiciela ustawowego Strony do nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisania skargi w siedzibie Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Na wezwanie odpowiedział pełnomocnik Strony, przedkładając podpisaną przez siebie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik Strony nie odpowiedział na prawidłowo doręczone w dniu 9 października 2023 r. wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Wobec niewykonania wezwania Sądu do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa, kolejnym zarządzeniem wezwano przedstawiciela ustawowego Strony do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi przez Stronę (w opisanej sytuacji – przez przedstawiciela ustawowego Strony) w przypadku nieprzedłożenia pełnomocnictwa przez domniemanego pełnomocnika, który wniósł skargę, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II FZ 847/18, CBOSA). W zakreślonym terminie przedstawiciel ustawowy Strony nie podpisał skargi. Za prawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi w opisanej sytuacji nie można uznać bowiem podpisania skargi przez domniemanego pełnomocnika, który na wcześniejsze wezwanie Sądu nie przedłożył stosownego dokumentu pełnomocnictwa. Podpis osoby, która nie przedstawiła pełnomocnictwa, nie stanowi podpisania skargi. Domniemany pełnomocnik złożył zresztą podpis na skardze już przy jej wniesieniu, jednak to brak przedłożenia pełnomocnictwa, a nie brak jego podpisu, stanowił brak formalny skargi, który wobec jego nieuzupełnienia w terminie zadecydował o konieczności wezwania przedstawiciela ustawowego Strony do podpisania skargi. Wobec nieuzupełnienia wymogów formalnych skargi w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.