IV SAB/Wr 45/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg /sprawozdawca/, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi L. R. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] we W. w przedmiocie wypłaty różnicy w odprawie wypłacanej przy zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej postanowił umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Pismem z dnia [...] r. L. R. wniósł o "zwrot różnicy pomiędzy odprawą za zwolnienie z zawodowej służby wojskowej należną w równowartości 600% uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym należnych w ostatnim dniu pełnienia służby a faktycznie otrzymaną, co stanowiło równowartość 140% tego uposażenia". W odpowiedzi na to pismo, Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] we W., pismem z dnia [...]r., poinformował L. R. o braku "możliwości ponownego naliczenia odprawy w stawce 600% uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym należnych w ostatnim dniu pełnienia służby". Podtrzymał sposób naliczenia tej odprawy w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, jaka została wypłacona w dniu [...]r., i odmówił wypłaty kwoty, o jaką wnioskowano. Kolejnym pismem, z dnia [...]r., L. R. wezwał Dowódcę JW nr [...] we W. do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie. Pismem z dnia [...]r. D-ca JW nr [...] we W. odpowiedział wnioskodawcy podobnie jak uczynił to w piśmie z dnia [...]r. stwierdzając, iż wydanie decyzji w tym przedmiocie jest bezpodstawne. W związku z tym pismem z dnia [...]r. L. R. wniósł skargę na bezczynność D-cy JW nr [...] we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe. W jego następstwie bowiem miałaby zostać wydana decyzja administracyjna w przedmiocie oczekiwanym przez skarżącego. Tymczasem decyzja w tej sprawie została wydana. W wyroku z dnia 20 lipca 1981r., SA 1163/81, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie posiadały wprawdzie wady, gdyż nie odpowiadały formie przewidzianej dla decyzji w art. 107 § 1 kpa, biorąc jednak pod uwagę, że zawierały minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzje, Sąd uznał je za decyzje. Pisma te zawierają bowiem oznaczenie organu administracji państwowej, wskazują adresata aktu, rozstrzygają o istocie sporu uzasadniają, co prawda w sposób niedostateczny, stanowisko organów oraz są podpisane przez osoby reprezentujące organ". A dalej znajdujemy ważkie stwierdzenia ogólniejsze: "Czy określone wypowiedzenie się organu administracji państwowej co do sposobu załatwienia określonej sprawy może być uznane za decyzję, nie może przesądzać wyłącznie jego forma zewnętrzna, ale ocena ogółu cech zawartych w tej wypowiedzi". /OSPiKA 9-10/82/. W wyroku tym Sąd w istocie wskazał cechy konstytutywne decyzji administracyjnej: oznaczenie organu administracyjnego, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sporu, podpis osoby reprezentującej organ administracyjny. Wszystkie te cechy mają pisma D-cy JW nr [...] we W., o jakich mowa wyżej. Zobowiązanie więc D-cy JW nr [...] we W. /do czego ograniczałoby się rozstrzygnięcie wyroku/ do wydania orzeczenia w tym przedmiocie staje się zbędne. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ należało orzec jak w sentencji postanowienia. Od negatywnego skutku przekroczenia terminu do ewentualnego wniesienia odwołania od tej decyzji skarżący może się uwolnić wnosząc wraz z nim wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.