IV SAB/Wr 46/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-01-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniosła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły stronie w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to konieczność wcześniejszego wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. W przypadku braku takiego zażalenia, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Z. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie wydania postanowienia o uchyleniu czynności egzekucyjnych. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed złożeniem skargi wnosił zażalenie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący oświadczył, że Prezes nie jest organem właściwym i odniósł się do meritum sprawy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie wydania postanowienia o uchyleniu czynności egzekucyjnych postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 20 maja 2009 r. Z. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie wydania postanowienia o uchyleniu czynności egzekucyjnych.
Pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do wykazania, czy przed złożeniem niniejszej skargi do Sądu wnosił zażalenie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej – pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący oświadczył, że Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie jest organem właściwym w sprawie oraz wypowiedział się odnoście jej meritum.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Treść powyższego przepisu oznacza, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.). Jak bowiem stanowi ten przepis na niezałatwienie sprawy w terminie określonym właściwymi przepisami stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
A zatem, zanim skarżący skorzysta z możliwości wniesienia skargi do sądu, musi wykorzystać przysługujący mu środek odwoławczy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
W niniejszej sprawie skarżący nie wniósł stosownego zażalenia do właściwego organu, a więc do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Tym samym, nie wyczerpał wskazanego trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi do Sądu. Dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło