IV SAB/Wr 46/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I.V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 grudnia 2025 r. I. V. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 15 maja 2024 r. Skarga została przesłana na elektroniczną skrzynkę podawczą organu, który w dniu 30 stycznia 2026 r. przesłał skargę, w formie w jakiej wniósł ją skarżący, na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu. Przesłana w formie załącznika do pisma przewodniego z dnia 14 grudnia 2025 r. skarga, stanowiąca załączony do w/w pisma plik w formacie pdf o nazwie: "[...]", nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 kwietnia 2026 r., pismem Sądu z dnia 5 maja 2026 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i następnie nadesłanie tak podpisanej skargi na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano na adres skarżącego do doręczeń elektronicznych. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (Identyfikator Poświadczenia: [...] - k. 35), wezwanie do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 maja 2026 r. W dniu 5 maja 2026 r. skarżący nadesłał na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu pismo przewodnie, do którego dołączony został plik .pdf o nazwie: "Skarga_na_bezczynnosc.pdf". Załącznik ten również nie został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Ponadto jego treść różniła się od treści stanowiącego skargę w/w załącznika do pisma przewodniego skarżącego z dnia 14 grudnia 2025 r. o nazwie: "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej: p.p.s.a), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie dysponując skargą podpisaną w sposób, o jakim mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi, tj. załącznika do pisma skarżącego z dnia 14 grudnia 2025 r. pliku w formacie pdf o nazwie: "[...]", kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym i nadesłanie w ten sposób podpisanej skargi na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu. Należy zauważyć, że nie tylko nazwa załącznika (tj."[...]") do pisma przewodniego skarżącego z dnia 14 grudnia 2025 r. wskazuje, że to właśnie ten załącznik stanowi wniesioną przez skarżącego skargę. Decyduje o tym przede wszystkim treść tego załącznika, gdzie skarżący wprost wskazuje, że w załączeniu przekazuje skargę. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 5 maja 2026 r. W tym bowiem dniu zostało przez skarżącego podpisane urzędowe poświadczenie odbioru przedmiotowego wezwania. Stosownie do brzmienia art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Ponadto zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, co obligowało Sąd do doręczenia skarżącemu wezwania do jego adres do doręczeń elektronicznych. W związku z powyższym wyznaczony skarżącemu termin na podpisanie skargi, w sposób określony w skierowanym do skarżącego wezwaniu, i tym samym uzupełnienie braku formalnego skargi upływał w dniu 12 maja 2026 r. W dniu 5 maja 2026 r. skarżący nadesłał na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu pismo przewodnie, do którego dołączony został plik .pdf o nazwie: "Skarga_na_bezczynnosc.pdf". Załącznik ten różnił się od stanowiącego skargę załącznika do pisma skarżącego z dnia 14 grudnia 2025 r. ("[...]"). Co jednak istotne, nie został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Tym samym skarżący nie sanował braku formalnego skargi. Obligowało to Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu, zawarte w pkt II sentencji postanowienia, znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.