IV SAB/Wr 47/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na pismo Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę decyzji dotyczącej odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić zażalenie. Z. R., dalej skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę decyzji dotyczącej odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W dniu 19 marca 2013 r. skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu jawnym w składzie trzech sędziów zawodowych Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na ww. wniosek Przewodniczący Wydziału IV pismem z dnia 25 marca 2013 r. poinformował skarżącego, że sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którzy nie zostali przeniesieni do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostając, po reformie sądownictwa administracyjnego w wojewódzkich sądach administracyjnych, wykonują obowiązki orzecznicze na równi z sędziami wojewódzkich sądów administracyjnych. Wskazał, że brak jest więc podstaw by uznać wniosek skarżącego za zasadny i zarządzić rozpoznanie tych spraw w składzie trzech sędziów NSA. W dniu 27 marca 2013 r. skarżący wniósł pismo zatytułowane "Skarga na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 marca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wr 47/13 o odmowie rozpoznania sprawy na posiedzeniu jawnym w pełnym składzie trzech sędziów zawodowych". W uzasadnieniu podniósł, że nie ma za co żyć, jest zmuszony przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej do głodowania, a organ do tej pory nie podjął czynności pomimo wniesionej skargi do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że pismo skarżącego z dnia 27 marca 2013 r. zatytułowane "Skarga" jest w istocie zażaleniem na pismo Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 marca 2013 r, które skarżący uznał za zarządzenie. W myśl ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia i zarządzenia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia o których mowa w art. 194 § 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest pismo Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 marca 2013 r. informujące skarżącego, że brak jest podstaw do uznania jego wniosku z dnia 19 marca 2013 r. za zasadny i zarządzenia rozpoznania niniejszej sprawy w składzie trzech sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazać należy, że ww. pismo Przewodniczącego nie stanowi zarządzenia i jest czynnością niezaskarżalną. Przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie dają podstaw do żądania przez stronę rozpoznania sprawy w składzie trzech sędziów NSA oraz nie przewidują wydania zarządzenia w tej sprawie. W takiej sytuacji Sąd uznał za celowe poinformowanie skarżącego pismem z dnia 25 marca 2013 r. o niezasadności jego wniosku. Natomiast zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Powołana ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na pismo niebędące postanowieniem wojewódzkiego sądu administracyjnego i zarządzeniem, na które w przypadkach przewidzianych w ww. ustawie przysługuje zażalenie. W takiej sytuacji należy uznać, że zażalenie wniesione na pismo Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 marca 2013 r. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.