IV SAB/Wr 472/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. T. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 28 czerwca 2021r. postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: J.J. T. (dalej: skarżący, strona) wniósł za pośrednictwem platformy e-PUAP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 28 czerwca 2021r. Przesłana w formie załącznika do pisma przewodniego z dnia 28 września 2021 r. skarga nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wobec podania w skardze numeru PESEL, z którego wynika, że w dniu wniesienia skargi skarżący nie był pełnoletni, w wykonaniu zarządzeń z dnia 24 listopada 2021 r. oraz 23 marca 2022 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi, przez podpisanie skargi przez przedstawiciela ustawowego strony z jednoczesnym złożeniem oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikać będzie umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu skarżącego oraz złożenia oświadczenia przedstawiciela ustawowego, czy podtrzymuje skargę wniesioną przez skarżącego - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane wezwania zostały doręczone elektronicznie na adres skarżącego wskazany w skardze w dniach odpowiednio 25 listopada 2021 r. oraz 24 marca 2022r. Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia wskazane w wezwaniach braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie z treści art. 26 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych przyznaje się tylko osobom fizycznym mającym pełną zdolność do czynności prawnych. Innymi słowy zdolność procesowa oznacza zdolność do samodzielnego podejmowania czynności procesowych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak stanowi z kolei art. 11 k.c. pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletniości. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Po myśli § 2 tego przepisu z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, Sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący legitymujący się nr PESEL [...] w dniu wniesienia skargi tj 28 września 2021 r. nie był osobą pełnoletnią zatem jako osoba niepełnoletnia w dniu złożenia skargi nie był uprawniony do działania przed tut Sądem, nie posiadał bowiem, w myśl art. 26 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 11 k.c., pełnej zdolności procesowej. W tej sytuacji wobec stwierdzonego na dzień wniesienia skargi braku zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego Sąd dwukrotnie wezwał wnoszącego skargę do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi uniemożliwiających jego działanie. Wezwania zawierały pouczenia, że niedokonanie żądanych czynności w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Termin wyznaczony ostatnim wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczonym skutecznie stronie w dniu 24 marca 2022 r. upłynął bezskutecznie z dniem 31 marca 2022 r. Zatem skargę należało odrzucić z powodu barku zdolności procesowej skarżącego za którego nie działał przedstawiciel ustawowy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.