IV SAB/Wr 48/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Kierownika Przychodni Rejonowej w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 28 lutego 2016 r. M. K. (zwany dalej : stroną lub skarżącym) wniósł - za pośrednictwem poczty elektronicznej - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Kierownika Przychodni Rejonowej w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W przedmiotowej skardze nie wskazano adresu miejsca zamieszkania strony czy też adresu korespondencyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 marca 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, skarżący został wezwany - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - do podania adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń. W zakreślonym terminie skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a. ), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc m.in. zawierać oznaczenie miejsce zamieszkania lub adresu do doręczeń, który to wymóg został wprost określony w art. 46 § 2 p.p.s.a. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej , zgodnie z art.25 k.c. jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania , wówczas powinna wskazać adres dla doręczeń. Przy czym, wskazanie elektronicznego adresu do doręczeń – jak uczynił to skarżący – nie stanowi prawidłowego podania adresu. W przepisie art. 46 § 2 p.p.s.a mowa jest bowiem nie o adresie elektronicznym, lecz o rzeczywistym miejscu zamieszkania lub pocztowym (nieelektronicznym) adresie do doręczeń. Jak wynika z art. 49 § 2 p.p.s.a. , jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że przepis ustawy stanowi inaczej. Przy czym w odniesieniu do szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga, ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi przewiduje odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych, aniżeli pozostawienie pisma bez rozpoznania. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę , gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie , albowiem strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi przez podanie adresu miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń. Wezwanie Sądu w tym zakresie pozostało bez żadnej odpowiedzi. Stwierdzenie powyższego oznacza, że wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a,, , o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. Jedynie na marginesie dodać można, że wprawdzie przepis art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje ,że Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie , jeżeli na skutek braku adresu skarżącego nie można nadać sprawie dalszego biegu. W badanej sprawie sytuacja tego rodzaju nie miała jednak miejsca. Z uwagi na posiadanie przez Sąd adresu "mailowego" skarżącego poinformowanie go o braku formalnym skargi i wezwanie do jego usunięcia było możliwe. Natomiast brak reakcji skarżącego na wspomniane wyżej wezwanie uniemożliwił Sądowi wezwanie go na wskazany przez niego adres zamieszkania ( a w razie jego braku – na adres do doręczeń) do uzupełnienia kolejnego wymogu skargi w postaci podpisu strony ( art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. ) . W obecnym bowiem stanie prawnym dla skuteczności pisma ( skargi) wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną , konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.