IV SAB/Wr 480/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 8 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Skarżąca w dniu 24 marca 2021 r. (data wpływu do organu) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga ta poprzedzona została ponagleniem z dnia 19 lutego 2021 r. (data wpływu do organu, pismo nadano 17 lutego 2021 r.) w którym zarzucono, że organ nie tylko nie rozpatrzył sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 12 lutego 2020 r. do dnia wniesienia ponaglenia, ale również nie poinformował strony o powodach przedłużenia postępowania ani o ustaleniu nowego terminu zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wr 533/21 stwierdził, że Wojewoda przewlekle prowadzi postępowanie w sprawie wniosku skarżacej i że przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa zobowiązując organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z aktami sprawy. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca w dniu 24 marca 2022 r. ponownie wniosła skargę o treści tożsamej z poprzednio rozpatrywaną. W uzasadnieniu skargi strona wyraźnie podała, że przed wniesieniem skargi wniosła opisane wyżej ponaglenie z dnia 19 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych tej sprawy wynika, że przewlekłość organu w postępowaniu wszczętym wnioskiem strony z dnia 12 lutego 2020 r. (a więc tym samym, na który strona powołuje się w tej sprawie) była już przedmiotem kontroli sądowej. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wr 533/21 r., stwierdzono m.in. że przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa zobowiązując organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych i uzasadnienia ww. orzeczenia, dopuszczalność skargi była uwarunkowana złożonym przez stronę ponagleniem z dnia 17 lutego 2021 r. określonym przez stronę jako ponaglenie z dnia 19 lutego 2021 r. (data wpływu do organu). Tymczasem na ten sam dokument powołuje się strona w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie strona nie wyczerpała trybu postępowania administracyjnego, co po myśli art. 53 § 2b p.p.s.a. umożliwia wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wskazane w skardze ponaglenie z dnia 17 lutego 2021 r. umożliwiło stronie złożenie skargi z dnia 15 marca 2021 r. w rozpoznaniu której zapadł wyrok z dnia 23 listopada 2021 r. Nie może zatem stanowić środka poprzedzającego wniesienie skargi obecnie rozpatrywanej sprawie. W związku z czym skargę strony należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).