IV SAB/Wr 49/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie naruszenia praw skarżącej przez Sąd Rejonowy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 listopada 2007 r., sprecyzowanym pismem z dnia 22 listopada 2007 r. J. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie naruszenia jej praw przez Sąd Rejonowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż żądanie skarżącej nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest bowiem organem administracji publicznej lecz organem ochrony prawa, określonym w rozdziale IX Konstytucji i w ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. - o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147 ze zm.), powoływanym i odwoływanym przez Sejm i w związku z tym jego bezczynność nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Formy działania Rzecznika Praw Obywatelskich określa ustawa z dnia 15 lipca 1987 r., której przepisy nie przewidują podejmowania rozstrzygnięć w formach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4 p.p.s.a., a których brak oznacza bezczynność organu administracji publicznej. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a.