IV SAB/Wr 495/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Sędzia WSA Katarzyna Radom, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi A.M. na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa Świeradów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 5 października 2023 r. I. stwierdza, że Nadleśniczy Nadleśnictwa Świeradów dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku Skarżącej z dnia 5 października 2023 r., a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Nadleśniczego Nadleśnictwa Świeradów do rozpoznania wniosku Agaty Markiewicz z dnia 5 października 2023 r. w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; III. zasądza od Nadleśniczego Nadleśnictwa Świeradów na rzecz A. M. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A. M. (dalej: Strona, Skarżąca) jest bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa Świeradów (dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 października 2023 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Powyższa skarga została złożona w następującym stanie faktycznym: Strona w dniu 24 lipca 2023 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej zwróciła się do organu o udzielne informacji publicznej w następującym zakresie: 1. od kiedy (data) rozpoczął się transport kruszywa do lasu w M. przez most z ograniczeniem tonażu 15 ton w L. w ciągu "ul. [...]" (o którym pisałam we wcześniejszej korespondencji)? 2. przekazanie skanu korespondencji prowadzonej z P. w L. ws. uzyskania zgody na ponadnormatywny tonaż podczas przejazdu przez ww. most. 3. przekazanie informacji na temat planowanej daty naprawy szkód, które powstały na drodze wskutek przejazdu ww. transportu: -w obrębie skrzyżowania przy posesji M. [...]: postępujące w szybkim tempie skruszenie asfaltu, spękania, - uszkodzeniu uległy rowki odprowadzające wodę i mimo ich częściowego niedawnego udrożnienia nie wszystkie spełniają swoją funkcję, co powoduje podczas opadów spływanie kruszywa i błota na drogę asfaltową. - na drodze szutrowej powstały głębokie koleiny, które utrudniają przejazd samochodem osobowym (droga jest drogą dojazdową do budynku mieszkalnego). Wniosła o udzielenie informacji na podany adres email. Pismem z dnia 7 sierpnia 2023 r. organ poinformowała Stronę o wydłużeniu terminu na udzielenie odpowiedzi do dnia 30 września 2023 r. Pismem z dnia 4 października 2023 r. organ w odpowiedzi na wniosek z dnia 24 lipca 2023 r. w odpowiedzi na pytanie 1 wskazał, że Nadleśnictwo Świeradów na mocy Porozumienia nr SA.771.4.2022 z dnia 06.10.2022r. realizuje zadanie pod nazwą: "Przebudowa drogi tłuczniowej w leśnictwie Ś." . W dniu 22 czerwca 2023 roku wykonawca robót rozpoczął transport kruszywa do kompleksu leśnego w M. W odpowiedzi na pytanie 2 wskazał, że Nadleśnictwo Świeradów nie prowadziło korespondencji z Zarządcą drogi powiatowej w L. Sprawa została załatwiona osobiście przez pracownika Nadleśnictwa Świeradów i uzyskano pisemną zgodę z P. w L. (skan w załączeniu). W odpowiedzi na pytanie 3 wskazał, że Nadleśnictwo Świeradów nie posiada wiedzy na temat jakichkolwiek roszczeń ze strony Zarządcy drogi powiatowej, jak również ze strony Zarządcy drogi gminnej dotyczących ww. dróg. Do pisma dołączono załącznik w postaci skan pisma z dnia 22.06.2023 ze zgodą P. W dniu 5 października 2023 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej Strona poinformowała organ, że nie otrzymała pełnej odpowiedzi na złożony wniosek. W udzielonej odpowiedzi brakuje bowiem dokumentu, o który wnioskował, a mianowicie "korespondencji prowadzonej z P. w L. ws. uzyskania zgody na ponadnormatywny tonaż podczas przejazdu przez ww. most." Wskazała, że załączona przez korespondencja nie dotyczy sprawy, o którą wnioskowałam, bowiem w przekazanym piśmie nie ma ani słowa o tym, że przejeżdżające ciężarówki będą miały tonaż przekraczający ograniczenia tonażu mostu znajdującego się w ciągu drogi powiatowej. W związku z powyższym wskazała, że ponownie wnioskuje o udzielenie odpowiedzi, a w przypadku braku posiadania ww. pisma, o udzielenie w tym zakresie stosownej odpowiedzi. Zwróciła również uwagę, że na udzielenie tej odpowiedzi czeka już ponad 60 dni. Ponadto stwierdziła, że udzielone przez organ odpowiedzi rodzą kolejne wątpliwości i pytania. W związku z powyższym w przedmiotowym piśmie z dnia 5 października 2023r. Strona złożyła kolejny wniosek o udzielenie informacji publicznej. Zawnioskowała w o udzielenie informacji publicznej w następującym zakresie: "1. Wskazanie podstawy prawnej wystąpienia przez Nadleśnictwo do P. w L. o wyrażenie zgody na przejazd drogą publiczną samochodów ciężarowych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami samochody ciężarowe mają prawo poruszać się po drogach publicznych i zarówno wniosek o wyrażenie zgody, jak i wyrażenie zgody w mojej ocenie nie znajduje podstawy prawnej. Abstrahując już jednak od samej zasadności wystąpienia z ww. pismem: 2. Proszę o wskazanie daty wpływu pisma ws. wyrażenia zgody na przejazd transportu urobku z dn.22.06.2023r. do P. (skoro zostało osobiście zawiezione przez pracownika Nadleśnictwa, powinni Państwo dysponować tą informacją). 3. Proszę o informację, dlaczego na piśmie nie widnieje data wpływu? 4. Proszę o wskazanie daty wyrażenia zgody przez dyrektora P. na przejazd samochodów ciężarowych drogą publiczną. 5. Proszę o informację, dlaczego Państwa wniosek do P. dotyczy tylko dwóch samochodów ciężarowych (w rzeczywistości jeździło ich więcej, co potwierdza dokumentacja fotograficzna, którą dysponuję)". Ponadto zwróciła uwagę, że zgodnie z art. 415 i 416 kodeksu cywilnego powstanie obowiązku naprawienia szkody nie jest uzależnione od wystąpienia z roszczeniem ze strony właściciela majątku, na którym powstała szkoda. Ewentualna indolencja organu władzy samorządowej - w tym przypadku Burmistrza Leśnej - w zakresie dbania o majątek gminny nie zwalnia więc Państwa z nałożenia na Państwa obowiązku naprawienia powstałych wskutek Państwa działalności szkód. Nie ulega wątpliwościom, iż uszkodzenie drogi gminnej nastąpiło wskutek realizacji transportu na zlecenie Nadleśnictwa Świeradów. Potwierdziło to również stanowisko zawarte przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych we Wrocławiu w kierowanym do mnie piśmie, która po moim zgłoszeniu wyraziła jasne stanowisko, że doszło wskutek transportu do uszkodzeń drogi w obrębie skrzyżowania niedaleko mojego domu, które powinny być naprawione. Nie jest więc zrozumiała taka rozbieżność w prezentowanych stanowiskach między RDLP a Nadleśnictwem. Zwracam również uwagę, że uszkodzenie drogi publicznej stanowi wykroczenie na podstawie art. 100 kodeksu wykroczeń i podlega m.in. karze grzywny. Ponadto zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych obowiązuje zakaz dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi albo zmniejszenie jej trwałości, co niewątpliwie miało miejsce w M. Niszczenie i uszkadzanie cudzej rzeczy jest ponadto penalizowane w kodeksie karnym (art. 288). W związku z powyższym wniosła o informację w trybie dostępu do informacji publicznej: 5. czy Nadleśnictwo Świeradów, kierując się elementarnymi zasadami współżycia społecznego, które zobowiązują każdego, kto wyrządził szkodę, do poinformowania właściciela mienia o tym fakcie, poinformowało Burmistrza Leśnej o fakcie zaistnienia szkody na majątku gminnym wskutek realizacji na Państwa zlecenie transportu urobku? Jeśli tak - proszę o przekazanie skanu dokumentów potwierdzających ten fakt. Jeśli dysponują Państwo pismem lub informacją w innej formie, stanowiącymi odpowiedź Burmistrza na to zawiadomienie, również proszę o ich udostępnienie. Jeśli Nadleśnictwo nie poinformowało zarządcy drogi o zaistniałym fakcie - proszę o wskazanie powodów, w tym podstawy prawnej, zwalniającej z tego obowiązku". Wniosła o udzielnie odpowiedzi na wskazany adres email. W dniu 23 października 2023 r. organ w "odpowiedzi na wniosek" wskazał, że "W odpowiedzi na Pani pismo informujemy, że informacje w zakresie którym domaga się Pani uzupełnienia, została Pani udzielona. Nie dysponujemy żadną inną korespondencją z P. w L. Wobec tego Pani żądanie musimy uznać za bezprzedmiotowe". Skarżąca w dniu 14 listopada 2023 r. za pośrednictwem organu złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa Świeradów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskutek bezczynności organu zarzuciła naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. I w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wobec powyższego wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosków z dnia 24 lipca 2023 r. oraz 5 października 2023 r. i zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w dniu 24 lipca 2023 r. złożyła za pośrednictwem poczty e-mail wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi otrzymała w dniu 7 sierpnia 2023 r. pismo, w którym poinformowano ją o wydłużeniu terminu na udzielenie odpowiedzi do dnia 30 września 2023 r., co już było terminem wykraczającym ponad określone w ustawie ramy czasowe. Do dnia 30 września 2023 r. nie otrzymała jednak żadnej odpowiedzi. W związku z powyższym 2 października 2023 r. wysłała ponaglenie. Odpowiedź na wniosek otrzymała 4 października 2023 r. Nie zawierała ona jednak odpowiedzi na wszystkie jej pytania. Nie otrzymała odpowiedzi na pytanie nr 2. Przekazane pismo nie dotyczyło bowiem wyrażenia zgody przez zarządcę drogi na przejazd wypełnionych kruszywem samochodów o tonażu ponad 15 ton przez most z ograniczeniem do 15 ton. Treść załączonego pisma jest dość ogólna i mówi jedynie o wyrażeniu zgody na poruszanie się drogą samochodów o określonych parametrach, w tym o dopuszczalnym tonażu (nie ma jednak mowy o tym, że samochody będą załadowane i ich rzeczywisty tonaż będzie przekraczał ograniczenia wynikające ze znaków drogowych dotyczących mostu). Nie otrzymała również odpowiedzi na pytanie nr 3. Lakoniczne stwierdzenie, że zarządcy dróg nie wystąpili do tej pory z roszczeniami nie stanowi zadość jej pytaniu o termin naprawy. W związku z powyższym wystąpiła z kolejnym pismem z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytania nr 2 i 3, a także zwracając się z wnioskiem o kolejne uzupełniające informacje. Pomimo upływu terminu 14 dni na udostępnienie informacji publicznej podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił informacji ani też nie wydał decyzji, o której mowa w art. 16 ust. I UDIP. To czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2023 r. na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. rozdzielono skargę Strony: 1) na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 lipca 2023 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej – sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 494/23 oraz 2) na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 października 2023 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej – sprawa zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 495/23. O sposobie zarejestrowania skarg poinformowano Skarżącą oraz pełnomocnika organu (k:2 akt sprawy sądowej). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie niniejszego postępowania z następujących względów. Organ wskazał, że będąc podmiotem zobowiązanym uwzględnił żądanie Skarżącej i udostępniła jej informację publiczną w zakresie, o którym mowa art. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. przekazał skan korespondencji prowadzonej z P. w L. dot. zgody na transport kruszywa, poinformował o dacie rozpoczęcia transportu kruszywa do kompleksu leśnego w M., poinformował o podstawie realizacji zdania inwestycyjnego pod nazwą "Przebudowa drogi tłuczniowej w Leśnictwie Ś.''. Organ poinformował ponadto Skarżącą, że nie posiada informacji o jakichkolwiek roszczeniach ze strony zarządcy drogi powiatowej, jak również zarządcy drogi gminnej, z powodu rzekomo wyrządzonych szkód. Tak więc nie można w świetle powyższego zarzucić organowi celowej bierności, skutkującej zaskarżalną bezczynność strony zobowiązanej. W ocenie organu nie mają natomiast charakteru żądania dostępu do informacji publicznej formułowane oceny, polemiki, żądania interpretacji istniejących dokumentów, dotyczące sfery nie potwierdzonych faktów, czy też domaganie się podejmowania określonych działań w przyszłości, w zakresie zdarzeń w żaden sposób nie zmaterializowanych (wyrok NSA z 25 marca 2003 r. (II SA 4059/02, z 12 lipca 2011 r., I OSK 610/11). Skarżąca nie może w trybie ustawy dostępie do informacji publicznej domagać polemiki z jej interpretacją posiadanej zgody na transport kruszywa, uznania spowodowania nie ujawnionych szkód w drogach lokalnych i ustalenia daty ich likwidacji. W ocenie organu Skarżąca w tym zakresie powinna zwrócić się w odrębnym trybie do P. w L., jako jednostki właściwej do rozpatrzenia jej skarg i wniosków. Jednocześnie organ potwierdził, iż doszło do błędnego ustalenia ostatecznego terminu do załatwienia sprawy oraz nieznacznej zwłoki w jej załatwieniu. Nie można jednak w sprawie niniejszej mówić o zlekceważeniu Skarżącej, celowym unikaniu udzielenia informacji, a w szczególności o braku reakcji na jej żądanie, a tym samym o rażącym naruszeniu prawa. Wydłużenie i nieznaczne uchybienie terminu do załatwienia żądania spowodowane było wyłącznie wewnętrznymi problemami organizacyjnymi Nadleśnictwa związanymi z niezapowiedzianym awansem w Lasach Państwowych (poza struktury Nadleśnictwa Świeradów) pracownika w nadzorującego dotychczas prowadzenie niniejszej sprawy. Spowodowało to nagłą konieczność przekazania szeregu obowiązków innym pracownikom (nie posiadającym dostatecznego doświadczenia) i to w trakcie trwającego okresu urlopowego, co skutkowało opóźnieniem, o którym mowa powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem jest bezczynność organu. Na mocy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają natomiast znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. pogląd wyrażony w Komentarzu do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa T. Wosia, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańskiej, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Na gruncie zaś ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.). bezczynność organu polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej nie podejmuje takiej czynności i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia albo też udziela informacji niepełnej, lub niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, niewiarygodnej, a także gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej dla tej czynności formie, bądź nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. Ustawodawca przewidział bowiem, że jeżeli adresat wniosku dysponował żądaną informacją, winien - zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. - udostępnić tę informację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku, i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź że postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Ponadto Stronę informuje się w formie zwykłego pisma o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje (ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy), lub gdy zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują. Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa lub stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Instytucja skargi na bezczynność ma, więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności Sąd bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Z powyższego przepisu wynika zatem, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe (vide: uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). W rozpoznawanej sprawie wniosek Skarżącej o udzielenie informacji publicznej przesłany został organowi pocztą elektroniczną 5 października 2023 r. Wniosek ten (odmienny zakresowo od wniosku z dnia 24 lipca 2023 r.) stanowił wniosek inicjujący kolejne postępowanie administracyjne w trybie dostępu do informacji publicznej w niniejszej sprawie. W ustawowym terminie 14 dni od dnia jego wniesienia, jak też do chwili orzekania przez Sąd, nie nastąpiła reakcja organu na przedmiotowy wniosek. W konsekwencji organ dopuścił się bezczynności, bowiem do chwili obecnej nie rozpoznał wniosku Skarżącej z dnia 5 października 2023 r. w formie przewidzianej przepisami u.d.i.p. Powyższe nakazuje stwierdzenie, że organ w chwili wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu przez Stronę w dniu 5 października 2023 r. wniosku, o czym, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Stąd też należało zobowiązać organ do rozpoznania wniosku Skarżącej w tym zakresie w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, o czym na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji. Dokonując oceny charakteru stwierdzonej bezczynności Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie, nie miało rażącego charakteru, stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Sąd miał bowiem na względzie, że orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone zatem dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, w tym terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być przy tym oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyroki NSA: z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II OSK 2893/21, z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 2741/21). Taka sytuacja szczególna w badanej sprawie nie zaistniała. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu lekceważącego traktowania Strony. O kosztach w postaci uiszczonego przez Stronę wpisu w wysokości 100,00 zł orzeczono w pkt III sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.