IV SAB/Wr 5/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-12-03
Skład orzekający: Henryk Ożóg
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie nieprzeprowadzenia dowodów uzupełniających i niewydania postanowienia w sprawie udostępnienia informacji publicznej?Ratio decidendi
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na ściśle określone postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 PPSA. Brak jest podstawy prawnej do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA dotyczące nieprzeprowadzenia dowodów uzupełniających i niewydania postanowienia w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W związku z tym, takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca D. W. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 7 października 2009 r. oddalił tę skargę. Następnie skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na "bezczynność Sądu w sprawie nieprzeprowadzenia przez Sąd dowodów uzupełniających z art. 106 § 3, § 4, § 5 ustawy o NSA i niewydania w tej sprawie postanowienia".Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie.
Wyrokiem z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt IV SAB/Wr 5/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z dnia 9 października 2009 r. skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. D. W. zaskarżyła "bezczynność Sądu w sprawie nieprzeprowadzenia przez Sąd dowodów uzupełniających z art. 106 § 3, § 4, § 5 ustawy o NSA i niewydania w tej sprawie postanowienia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną.
Z powyższego wyliczenia postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wynika, że zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie nieprzeprowadzenia przez Sąd dowodów uzupełniających i niewydania postanowienia nie przysługuje.
W związku z powyższym zażalenie to, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło