IV SAB/Wr 514/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi N. Z. przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 maja 2026 r. (data wpływu) N. Z. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2026 r. wezwano stronę do usunięcia braków skargi przez złożenie kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem jego wniesienia wskazując, że nieusunięcie braków w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono stronie w dniu 2 czerwca 2026 r. na adres do korespondencji podany w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691; dalej: k.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ - jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie - jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez stronę ponaglenia do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia NSA z dnia 2 września 2020 r., II OSK 3732/18 i z dnia 8 lutego 2021 r., I OSK 2754/20 czy wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19; dostępne w bazie orzeczeń: CBOSA). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia kopii ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia doręczono stronie w dniu 2 czerwca 2026 r. (wtorek), zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 9 czerwca 2026 r. (wtorek). Pomimo upływu terminu, strona nie uzupełniła braków skargi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.