IV SAB/Wr 52/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w L. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wypłaty zaległego wynagrodzenia i ustalenia uprawnień do nagrody rocznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 lipca 2009 r. M. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w L. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wypłaty zaległego wynagrodzenia i ustalenia uprawnień do nagrody rocznej. W dniu 27 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 10 września 2009 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo z którego wynikało, że takie zażalenie złożył. Na rozprawie w dniu 4 października 2009 r. skarżący przedłożył do akt sprawy pismo zatytułowane: zażalenie na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w L., opatrzone datą 9 września 2009 r., oraz datą wpływu do Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu – 15 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi np. (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98 - Lex nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 §1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 k.p.a. wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 p.p.s.a. dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Wymóg "wyczerpania środków zaskarżenia" ma merytoryczny, a nie formalny charakter, co oznacza, że w każdym wypadku stwierdzenia braku spełnienia takiej przesłanki sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić z powodu jej niedopuszczalności. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że na dzień wniesienie skargi nie został wyczerpany tryb zażaleniowy, gdyż zażalenie na bezczynność organu I instancji zostało złożone już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W piśmie z dnia 10 września 2009 r. skarżący co prawda twierdzi, że złożył takie zażalenie, jednak jak wynika ze złożonego na rozprawie dokumentu, takowe zażalenie zostało wniesione już po wniesieniu skargi. Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.