IV SAB/Wr 531/26

PostanowienieWSA we Wrocławiu2026-07-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie złożyła uprzednio ponaglenia do właściwego organu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie złożyła uprzednio ponaglenia do właściwego organu. Złożenie ponaglenia jest warunkiem wyczerpania środków zaskarżenia, co jest wymogiem formalnym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 52 § 1 i § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Strona A. S. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków skargi poprzez złożenie kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem jego wniesienia. Strona nie uzupełniła braków skargi w wyznaczonym terminie. W związku z tym sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 maja 2026 r. A. S. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2026 r. wezwano stronę do usunięcia braków skargi przez złożenie kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem jego wniesienia wskazując, że nieusunięcie braków w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono stronie w dniu 11 czerwca 2026 r. na adres do korespondencji podany w skardze. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691; dalej: k.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu - jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie - jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez stronę ponaglenia do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia NSA z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18 i z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2754/20 czy wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 973/19; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia kopii ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia doręczono stronie w dniu 11 czerwca 2026 r. (czwartek), zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 18 czerwca 2026 r. (czwartek). Pomimo upływu terminu, strona nie uzupełniła braków skargi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło