IV SAB/Wr 54/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (sprawozdawca) Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi R.B. na bezczynność Burmistrza Miasta Z. Ś. w przedmiocie nieudostępnienia kserokopii zmienionej umowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne R. B. wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Z. Ś. w przedmiocie udostępnienia kserokopii zmienionej umowy. W dniu 2 sierpnia 2011 r., na rozprawie, pełnomocnik organu administracyjnego wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego z uwagi na decyzję wydaną przez Burmistrza Z. Ś. w dniu [...] nr [...] odmawiającą udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej. Jak dalej oświadczył pełnomocnik organu, od powyższej decyzji skarżący odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Do dnia rozprawy odwołanie nie zostało rozpoznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się do Sądu ze skargą na bezczynność Burmistrza Z. Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tymczasem, w dniu 20 czerwca 2011 r., organ ten wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia skarżącemu żądanej informacji. W świetle tych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie to bowiem, w przypadku gdy strona postępowania kwestionuje bezczynność organu administracyjnego, a organ ten sam zniósł bezczynność podejmując stosowną czynność, staje się zbędne. Rola sądu administracyjnego sprowadzałaby się w takiej sytuacji jedynie do zobowiązania organu administracyjnego do podjęcia takiej czynności bez wskazywania sposobu zakończenia postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.