IV SAB/Wr 569/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. Ż. na bezczynność Wójta Gminy Wisznia Mała w przedmiocie rozpatrzenia pisma postanawia: odrzucić skargę. W piśmie, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 18 kwietnia 2025 r., zatytułowanym: "Pozew", K. Ż. (dalej: skarżący) wywiódł m.in., że "składa skargę przeciwko Wójtowi Wiszni Małej". W treści pisma skarżący wskazuje, że nie otrzymał odpowiedzi od Wójta Gminy Wisznia Mała (dalej: organ), do którego zwrócił się z pismem, co zdaniem skarżącego świadczy o bezczynności organu. W związku z tym, że z treści ww. pisma nie wynikało jaki akt administracyjny, czynność czy też działanie organu ma zostać poddane sądowej kontroli, zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 maja 2025 r., pismem Sądu z dnia 5 czerwca 2025 r., skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności. W przypadku jeżeli skarga dotyczyłaby bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, skarżący został zobowiązany do konkretnego określenia sprawy (aktu), której zarzucana organowi bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy. Na uzupełnienie wskazanego braku skargi zakreślono skarżącemu termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 czerwca 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 16 czerwca 2025 r. (poniedziałek) skarżący nie uczyniła zadość skierowanemu do niego wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 p.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. Takie określenie przedmiotu skargi powinno być sformułowane na tyle jasno i precyzyjnie by umożliwić sądowi ustalenie treści żądania bowiem Sąd nie może domyślać się co jest przedmiotem skargi. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Należy zauważyć, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odmiennie uregulował skutki nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych pisma stanowiącego skargę. Zgodnie ze wskazanym przepisem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Skoro zatem skarżący w wyznaczonym - siedmiodniowym - terminie, który upłynął z dniem 16 czerwca 2025 r. nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na nieprecyzyjnym określeniu przedmiotu zaskarżenia, skargę należało odrzucić na podstawie przywołanego powyżej przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd nie ma podstaw domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia. To sam skarżący decyduje, jaki akt administracyjny, mający formę określoną w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., czy też jaki rodzaj bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, określony w art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a., chce poddać sądowej kontroli. Braki formalne skargi, polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania, uniemożliwiają ustalenie przedmiotu sprawy a tym samym nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.