IV SAB/Wr 58/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku radcy prawnego M. P. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi K. T. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. przyznać radcy prawnemu M. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 146,40zł (słownie: sto czterdzieści sześć 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu; 2. odmówić przyznania radcy prawnemu M. P. wnioskowanych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponad kwotę przyznaną w pkt 1. W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał K. T. prawo pomocy obejmujące między innymi ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. P. Ustanowiony z urzędu radca prawny reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowym prowadzącym do wydania przez Sąd w dniu 10 grudnia 2009 r. wyroku, w którego punkcie III. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. W dniu 1 marca 2010 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyżej wskazanego wyroku, sporządzona przez radcę prawnego ustanowionego dla strony skarżącej z urzędu. Wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r. (sygn. akt I OSK 598/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyżej wskazaną skargę kasacyjną. W dniu 20 września 2010 r. radca prawny M. P. złożyła wniosek o przyznanie kwoty 219,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej. Jednocześnie oświadczyła, że kwota ta w całości nie została zapłacona. W odpowiedzi na wezwanie do akt sprawy dostarczony został odpis protokołu rozprawy z dnia 7 lipca 2010 r., na której Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi kasacyjną K. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2009 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 58/09). Z treści tego protokołu wynika, że wyznaczony z urzędu radca prawny nie był obecny na rozprawie przed sądem administracyjnym II instancji. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: Rozporządzenie. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza) albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w sprawie wynosi 240,00 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" Rozporządzenia). W niniejszej sprawie, wynagrodzenie radcy prawnego, który prowadził ją również przed sądem I instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi zatem 50 % stawki minimalnej, tj. 120,00 zł (240 zł x 50%). Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi 22% (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Podatek ten wynosi w sprawie 26,40 zł (120 x 22 %). Reasumując, przyznaje się ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć 40/100). Na podaną kwotę składają się: wynagrodzenie - 120 zł oraz podatek od towarów i usług – 26,40 zł. Postanowienie w tym zakresie zawarte zostało w punkcie 1. sentencji postanowienia. Wniosek radcy prawnego M. P. o zasądzenie wynagrodzenia w kwocie przekraczającej kwotę wskazaną w pkt 1. sentencji postanowienia, jako nie znajdujący uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa, podlegał oddaleniu, o czym orzeczono w pkt. 2 sentencji postanowienia. Z akt sprawy wynika bowiem, że w sprawie nie wystąpiła żadna okoliczność, która uzasadniłaby przyznanie wynagrodzenia temu pełnomocnikowi określonego według przelicznika stosowanego do stawki podstawowej (wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" Rozporządzenia) wyższego niż zastosowany w sprawie (50%). Jednocześnie wnioskodawca nie przedstawił żadnego wyliczenia wydatków poniesionych w związku z udzieloną z urzędu pomocą prawną, które podlegałyby ocenie z punktu widzenia unormowania z § 15 pkt 2 Rozporządzenia. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.