IV SAB/Wr 582/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego F. W. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. W dniu 7 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga Z. W., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego F. W. (dalej: strona, skarżący), na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 28 października 2021 r. przedstawiciel ustawowy strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie przysięgłego tłumaczenia na język polski aktu urodzenia małoletniej. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 12 listopada 2021 r., wskazany brak formalny skargi nie został jednak usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do wywiedzionej przez stronę skargi nie został dołączony dokument, z którego wynikałoby umocowanie przedstawiciela ustawowego do działania w imieniu małoletniej strony, tj. jej akt urodzenia przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego. Dlatego też zarządzeniem z dnia 28 października 2021 r. wezwano go do nadesłania wymaganego dokumentu w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu strony skarżącej w dniu 5 listopada 2021 r. Zatem termin na jego wykonanie upływał z dniem 12 listopada 2021 r., który wypadał w piątek. W zakreślonym terminie przedstawiciel ustawowy strony nie nadesłał jednak wymaganego aktu urodzenia. Wobec powyższego przedmiotową skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.