IV SAB/Wr 595/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącemu I. T. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych Pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. I. T. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Postępowanie, którego przewlekłe prowadzenie jest przedmiotem skargi dotyczy wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych: studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo kształcenia się w szkole doktorskiej. Wniosek został złożony w dniu 22 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens) bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad. Pierwsza z nich, zasada lis pendens, stanowi, że nie można wszcząć postępowania jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy. Natomiast druga zasada, res iudicata, stanowi, że nie można wszczynać postępowania sądowego jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Dlatego nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Go 6/13). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi strony jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia złożonego przez skarżącego w dniu 22 lutego 2023 r. wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych: studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo kształcenia się w szkole doktorskiej. Z urzędu Sądowi wiadomo, że postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony, w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania przez ten sam organ w sprawie tego samego wniosku, zostało już wcześniej wszczęte skargą z dnia 28 lutego 2024 r., wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zarejestrowaną pod sygn. akt IV SAB/Wr 291/24. Postępowanie sądowoadministracyjne w powyższej sprawie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Z powyższego wynika, że skarżący wniósł w istocie dwie skargi, z których pierwsza zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt IV SAB/Wr 291/24, a zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.