IV SAB/Wr 6/13

Sygn. akt IV SAB/Wr 6/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant asystent sędziego Sylwia Zdyb po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 maja 2013 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wypłacenia zaległego i przysługującego równoważnika pieniężnego za remont lokalu oddala skargę. Pismem z dnia 7 grudnia 2012r. K. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o: 1. nałożenie na Komendanta Powiatowego Policji w J. obowiązku zrealizowania zaległego i przyszłego świadczenia wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. wraz z ustawowymi odsetkami do dnia _ zapłaty; 2. wycofanie z obrotu prawnego decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie odmowy naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2011; 3. wycofanie z obrotu prawnego decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie odmowy ustalenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2012; 4. wycofanie z obrotu prawnego decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie umorzenia i postępowania dotyczącego wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012. W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 15 lutego 2005r., Nr [...] przyznano K. J., jako funkcjonariuszowi Policji w stanie spoczynku, równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w ilości 6 norm. Skarżący wskazał, że wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 16 października 2012r., sygn.akt IV S.A./Wr 515/12 (poprzedzonym wyrokiem NSA z dnia 10 lipca 2012r., sygn.akt I OSK 168/12) - uchylona została decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. i poprzedzająca ją decyzja Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] listopada 2010r. w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2010, (nakazując) jednocześnie wypłatę równoważnika przyznanego prawomocną i ostateczną decyzją z [...] lutego 2005r., Nr [...] na podstawie obecnie obowiązujących stawek. W związku z tym, skarżący pismem z dnia 6 listopada 2012r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w J., z prośbą o wyliczenie i wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012.. Jako podstawę swojego wniosku przywołał wyżej wymieniony wyrok Sądu. Dnia 5 grudnia 2012r. Komendant Powiatowy Policji w J. wydał decyzję Nr [...], którą umorzył postępowanie dotyczące wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2012, stwierdzając m.in., że , cyt.: "...W wyniku złożonej przez wnioskodawcę skargi Wojewódzki Sąd, Administracyjny we Wrocławiu po ponownym rozpatrzeniu w dniu 16 października 2012 r. uchylił przedmiotowe decyzje organów obu instancji, jednak wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny wobec czego decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] listopada 2010 r. w zakresie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 nadal przysługuje przymiot ostatecznej /.../". Zdaniem skarżącego, tak w/w decyzja nr [...] jak i w/w decyzja nr 2/RL/E/2012 wydane zostały w związku z brakiem podstawy prawnej do naliczenia przyznanego równoważnika. Skoro zaś w ocenie skarżącego - Sąd wskazał , że należy wyliczyć ów równoważnik na podstawie obowiązujących stawek, to organ I instancji winien z urzędu wycofać te błędne decyzje. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej odrzucenie. Odnosząc się do żądań skarżącego, organ stwierdził, iż żądanie objęte pkt 1 skargi, jest poza kognicją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, określoną przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Gdyby jednak rozpatrywać w/w żądanie w kontekście skargi na bezczynność organu to nie może być mowy o bezczynności organu w kwestii realizacji decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] lutego 2005 r. Kwestia wypłaty świadczenia, o którym mowa w w/w decyzji nr 3/RL/2005 Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 15 lutego 2005 r., tj. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. nr 287 poz. 1687 ze zm.), została bowiem już rozstrzygnięta decyzjami Komendanta Powiatowego Policji w J.. I tak decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] odmówiono skarżącemu przyznania i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010. Komendant Wojewódzki Policji we W. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011r. uchylił w/w decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 i w tej części umorzył postępowanie przed organem I instancji, natomiast w części dotyczącej odmowy dokonania wypłaty, wspomnianego równoważnika za lata 2006-2010 decyzja została utrzymana w mocy. Wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 16 października 2012r., sygn.akt IV SA/Wr 515/12. w/w decyzje organów obu instancji zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Organ podkreślił, ze Komendant Powiatowy Policji w J. podejmie dalsze czynności w kwestii rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o wypłatę w/w równoważnika za lata 2006-2010 niezwłocznie po otrzymaniu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W dalszej części odpowiedzi na skargę, organ wskazał, że decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...]odmówiono skarżącemu naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2011. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 21 czerwca 2011r., Nr [...], a następnie WSA we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012r., sygn. akt IV SA/Wr 529/2011 skargę oddalił. W/w orzeczenie Sądu jest prawomocne, a zatem decyzja Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...] jest decyzją ostateczną. Z kolei decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] marca 2012r., Nr [...] odmówiono skarżącemu ustalenia wysokości i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2012. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] kwietnia 2012r., Nr [...]. K. J. nie skorzystał z prawa złożenia skargi od w/w decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a zatem – podkreślił dalej organ - decyzja Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 8 marca 2012r., Nr [...]. jest decyzją ostateczną. W ocenie organu, Komendant Powiatowy Policji w J. w zakresie swojej właściwości wszczął i przeprowadził stosowne postępowania administracyjne w kwestii realizacji decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 15 lutego 2005 r. , Nr [...]. W kwestii zaś wniosku określonego w pkt 4 skargi, organ stwierdził, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...], lecz na dzień złożenia skargi Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu nie wydał jeszcze decyzji w przedmiocie wniesionego przez skarżącego odwołania. Tak więc na dzień wniesienia skargi skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu od w/w decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...] przez co skarga narusza art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, organ wniósł jak na wstępie. Na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu (żądania) skargi, skarżący w piśmie z dnia 22 stycznia 2013 r. oświadczył m. innymi, że, cyt.: " (...) tymczasem skarżącemu chodzi o wyznaczenie przez Wysoki Sąd terminu realizacji zobowiązania(...). Skarżący nadal stoi na stanowisku, iż organ Komendanta Powiatowego Policji w J. od 2006 r. do dzisiaj stoi w zaskarżonej bezczynności, bo nie dokonał wypłaty przyznanego świadczenia, prawomocną i ostateczna decyzją, - do chwili obecnej (...)." Nadto skarżący wskazał, że wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 października 2012r., sygn.akt IV SA/Wr 515/2012 choć uprawomocnił się 25 grudnia 2012 r., to pomimo ponownych wniosków o wypłatę przedmiotowego równoważnika, organ nie wypłacił owego świadczenia. Nadto skarżący stwierdził, iż obie przywołane w pkt 2 i 3 decyzje są sprzeczne z decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] lutego 2005r., Nr [...] o przyznaniu 6 norm równoważnika. Ponownie przywołując w/w wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 515/12, skarżący podkreślił, że organ już 16 października 2012r. znał jego treść, albo mógł znać, a na pewno znał orzeczenie NSA z dnia 10 lipca 2012r., sygn.akt I OSK 168/12, a pomimo to dnia 5 grudnia 2012r. Komendant Powiatowy Policji w J. wydaje decyzję Nr [...], którą to umarza postępowanie w sprawie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2012. Zdaniem skarżącego można było zaczekać kilka dni z wydaniem tej decyzji. Skarżący odwołał się od tej decyzji do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Efekt był taki, że 10 stycznia 2013r. Komendant Wojewódzki Policji we W. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J.. Reasumując, skarżący stwierdził, że wnosi tylko i wyłącznie o realizację, czyli naliczenie i wypłatę świadczenia, decyzji przyznającej ów równoważnik za lata 2006 - 2012 i nadal. Jednak w jego ocenie - może to skutecznie nastąpić tylko i wyłącznie, poprzez Sądowe wyznaczenie terminu wypłaty. Komendant Wojewódzki Policji we W. ustosunkowując się do kolejnych zarzutów skarżącego zawartych w w/w piśmie z dnia 22 stycznia 2013 r., wskazał, że w dniu 5 listopada 2012r. została wydana decyzja nr [...], którą cofnięto skarżącemu od 1 stycznia 2006r. prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznane decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 15 lutego 2005 r., Nr [...] oraz uchylono tą decyzję. Decyzja organu I instancji z dnia 5 listopada 2012 r. została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...], a zatem zyskała status ostatecznej. Nadto organ I instancji wyjaśnił, że niezwłocznie po otrzymaniu w dniu 16 stycznia 2013r. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 515/12, organ podjął dalsze czynności w kwestii rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o wypłaty przedmiotowego równoważnika za lata 2006-2010, mając na uwadze rozstrzygnięcie zawarte w w/w decyzji z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...]. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone wydaniem w dniu 4 lutego 2013r. decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J., którą odmówiono skarżącemu ustalenia wysokości i wypłaty równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2010. Jednocześnie w/w decyzją z dnia 4 lutego 2013 r. umorzono postępowanie w części dotyczącej naliczenia i wypłaty przedmiotowego równoważnika za lata 2011 - 2012 z uwagi na wcześniejsze rozstrzygnięcie kwestii wypłaty równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2011 - 2012 ostatecznymi decyzjami Komendanta Powiatowego Policji w J., którą to okoliczność podniesiono już w odpowiedzi na skargę. Organ I instancji wskazał przy tym, że w dniu 15 lutego 2013r. K. J. wniósł odwołanie od w/w decyzji z dnia 4 lutego 2013 r., które w dniu 20 lutego 2013 r. przekazano organowi II instancji do rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje jedynie stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. 153, poz. 1269 ze zm./ w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a.", (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ), kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższa regulacja oznacza, że zaskarżenie bezczynności organów administracji dopuszczalne jest tylko w zakresie określonym w cyt. wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., czyli w zakresie wydania podanych wyżej decyzji, postanowień lub innych aktów i czynności. Zgodnie zaś z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślić przy tym należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia, jak też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się więc do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce. W sytuacji zatem, gdy Sąd uzna skargę za uzasadnioną, może zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub aktu czy też dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, jeśli organ ten nie uczynił tego mimo obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, wojewódzki sąd administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wydawania orzeczenia. Aby zatem ocenić czy skarżony przez K. J. organ, tj. Komendant Powiatowy Policji w J. pozostaje w bezczynności, zważyć należy – jak to już wyżej Sąd podkreślił, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy. Niesporne jest w niniejszej sprawie, że skarga K. J. datowana na 7 grudnia 2012r. wniesiona został do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 10 grudnia 2012 r. Z akt administracyjnych wynika natomiast, że w dniu 5 grudnia 2012 r., czyli niewątpliwie przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie, Komendant Powiatowy Policji w J. w związku z żądaniem skarżącego z dnia 6 listopada 2012 r. - wydał decyzję Nr [...] o umorzeniu postępowania dotyczącego wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012 /k.198 akt administracyjnych/. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 6 grudnia 2012 r., zaś pismem z dnia 7 grudnia 2012 r. K. J. wniósł od niej odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego we Wrocławiu. Podkreślić przy tym należy, że jeżeli – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji wydał przewidziany prawem akt, to oznacza, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a.. Wskazać przy tym równocześnie należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym postępowaniu nie jest uprawniony do kontroli opisanej wyżej decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2012 r., [...], jako, że w niniejszym postępowaniu, Sąd uprawniony jest jedynie do zbadania, czy organ pozostawał w bezczynności, czy też nie w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za okres 2006 do 2012. W niniejszej sprawie, istotną okolicznością jest także wydanie przez organ I instancji w dniu [...] lutego 2013r. decyzji Nr [...], którą odmówiono skarżącemu ustalenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 do 2010 i umorzono postępowanie w części dotyczącej naliczenia i wypłaty przedmiotowego równoważnika za lata 2011 - 2012. Niewątpliwe jest w sprawie, że opisana wyżej decyzja organu I instancji, wydana została w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy i będąca konsekwencją powoływanego przez skarżącego wyroku tut. Sądu z dnia 16 października 2012 r., sygn.akt IV S.A./Wr 515/12 .. Powyższa okoliczność stanowi dodatkowy argument za stwierdzeniem, że na dzień orzekania, organ I instancji - Komendant Powiatowy Policji w J. nie pozostawał w przedmiotowej bezczynności. To, że skarżący nie godzi się z rozstrzygnięciem tegoż organu, nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, gdyż w niniejszym postępowaniu, jak to już wyżej Sąd zauważył, tą kwestią zajmować się nie może. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego w kwestii przedmiotowej bezczynności organu I instancji, nie można przyjąć, aby Komendant Powiatowy Policji w J. pozostawał w bezczynności, skoro niewątpliwe jest w sprawie, że prawomocny w/w wyrok tut. Sądu z dnia 16 października 2012r., sygn.akt IV S.A./Wr 515/12. wraz z aktami sprawy doręczono temuż organowi w dniu 16 stycznia 2013 r., gdy zaś przedmiotową skargę K. J. wniósł do Sądu już 10 grudnia 2012 r. Również nie można zarzucić organowi bezczynności w przedmiocie żądania skarżącego dot. 2011 roku, skoro niesporne jest w sprawie, że kwestia ta została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn.akt IV S.A./Wr 529/11. Podobnie ma się sprawa z żądaniem skarżącego dot. roku 2012, jako, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...]. (k.125 akt administracyjnych). W okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd nie może pomijać także i tego, że w dniu 5 listopada 2012r. organ I instancji wydał decyzję Nr [...] uchylającą własną decyzję z dnia [...] lutego 2005 r., Nr [...] o przyznaniu skarżącemu prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i cofającą od 1 stycznia 2006r. prawo do przedmiotowego równoważnika. Decyzja ta utrzymana została w mocy decyzją organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] ( k.174, 211 akt administracyjnych) W świetle powyższych ustaleń nie można przyjąć, by Komendant Powiatowy w Policji w J. pozostawał w bezczynności w sprawie żądania wypłaty przedmiotowego równoważnika za lata 2006 – 2012, skoro z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.