IV SAB/Wr 6/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 124/17 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 124/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę W. B. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) na bezczynność Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. w przedmiocie uchylenia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Pismem z dnia 9 stycznia 2019 r. skarżący wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem powołanego na wstępie orzeczenia podkreślając, że do tej pory bezskutecznie starał się o uchylenie orzeczenia przyznającego mu stopień niepełnosprawności pomimo braku ku temu podstaw faktycznych, albowiem organy nie chcą zmienić swojej decyzji w tym zakresie. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2019 r. skarżący – pouczony o treści art. 270 – 274, art. 277 i art. 277 – 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) – został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie: jednej z wymienionych w powyższych przepisach podstaw wznowienia postępowania wraz z jej uzasadnieniem, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz rodzaju żądania kierowanego względem orzeczenia zaskarżonego w drodze wznowienia postępowania. Jednocześnie skarżący został pouczony, że odpowiedzi na powyższe wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2019 r. Pismem z dnia 7 lutego 2019 r. skarżący podał, że wnosi o ponowne zbadanie kwestii przyznania mu stopnia niepełnosprawności przez komisję lekarską, która w tym zakresie mogła działać na jego szkodę. Nie jest on bowiem osobą niepełnosprawną, a orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na skutek symulacji przez niego choroby i aktualnie stanowi ono przeszkodę w prowadzonej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia postępowania, określone w przepisach art. 271 – 273 p.p.s.a., dopuszczają możliwość zainicjowania postępowania w tym zakresie: 1) z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 p.p.s.a.), bądź jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub zdolności procesowej albo nie była należycie reprezentowania lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.); 2) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.); 3) gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a.); 4) gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); 5) gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.); 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła korzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.); 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 zd. 1 p.p.s.a.). Przywołane przesłanki stanowią zamknięty katalog i tylko wystąpienie jednej z nich może stanowić uzasadnioną podstawę do skutecznego domagania się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jak stanowi art. 276 zd. 1 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania winna spełniać ogólne warunki formalne pisma procesowego, wymienione w art. 46 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarga winna czynić zadość również wymaganiom procesowym wskazanym w art. 279 p.p.s.a. i zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarga inicjująca postępowanie w niniejszej sprawie nie zawierała wskazanych elementów, stąd też koniecznym stało się wezwanie skarżącego do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z udzielonej przez niego w powyższym terminie odpowiedzi, wynika jednakże, że wskazane braki formalne nie zostały usunięte. Skarżący bowiem, poza powtórnym powołaniem się na okoliczności wydania przez właściwy organ orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, nie podaje podstawy wznowienia postępowania sądowego wraz z jej uzasadnieniem, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, jak również nie wskazuje rodzaju żądania kierowanego względem zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało pouczenie zarówno o trybie wniesienia skargi o wznowienie postępowania jak i o ustawowych podstawach tego wznowienia, które zostały powołane na wstępie niniejszych rozważań. Stąd też skarżący nie musiał znać obowiązujących przepisów a jedynie zapoznać się z treścią wezwania Sądu, a następnie wyjaśnić trzy zagadnienia, których ustalenie było konieczne dla zachowania skuteczności wniesionego przez niego żądania. Wobec niezastosowania się przez skarżącego do wezwania Sądu, w dalszym ciągu nieusunięte pozostały braki formalne wniesionej przez niego skargi, zaś termin na dokonanie tej czynności upłynął już bezskutecznie z dniem 13 lutego 2019 r. W związku z tym wniesioną przez niego skargę o wznowienie postępowania, dotkniętą nieusuniętymi w terminie brakami formalnymi, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.