IV SAB/Wr 615/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-12-23

Skład orzekający: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już wcześniej wszczęta i prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już wcześniej wszczęta i prawomocnie osądzona. Zasada 'res iudicata' oraz 'lis pendens' wyklucza możliwość ponownego rozpoznania sprawy przez sąd, gdy identyczny przedmiot i strony postępowania były już przedmiotem wcześniejszego rozstrzygnięcia lub postępowanie jest w toku.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd ustalił, że sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już wcześniej wszczęta skargą z dnia 18 stycznia 2021 r. pod sygn. akt IV SAB/Wr 448/21, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 grudnia 2021 r. stwierdził bezczynność organu. W związku z tym, obecna skarga została uznana za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Y. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 marca 2021 r. (data wpływu do organu: 12 marca 2021r.) Y. Y. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę ( data wpływu do organu: 3 lutego 2017r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi strony jest bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z urzędu Sądowi wiadomo, że postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony, w przedmiocie bezczynności tego samego organu, w rozpatrywaniu tego samego wniosku, zostało już wcześniej wszczęte skargą z dnia 18 stycznia 2021r. (data wpływu do organu: 20 stycznia 2021 r.) wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarejestrowaną pod sygn. akt IV SAB/Wr 448/21. W powyższej sprawie, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 9 grudnia 2021 r. w punkcie I sentencji wyroku stwierdził bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 3 lutego 2017 r. Z powyższego wynika, że skarżący wniósł w istocie dwie skargi, z których pierwsza zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt IV SAB/Wr 448/21, a druga pod sygn. akt IV SAB/Wr 615/21. Zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło