IV SAB/Wr 63/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi L. O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 grudnia 2024 r. L. O. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego przez skarżącą w dniu 14 marca 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 17 stycznia 2025 r., (pismo Sądu z dnia 20 lutego 2025 r.), Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany przez skarżącą adres pełnomocnika skarżącej do doręczeń w dniu 27 lutego 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 6 marca 2025 r. (czwartek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Siedmiodniowy termin do opłacenia skargi, wobec odebrania przez skarżącą wezwania w tym zakresie w dniu 27 lutego 2025 r., minął bezskutecznie w dniu 6 marca 2025 r. (czwartek), albowiem skarga nie została w tym terminie opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.