IV SAB/Wr 64/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi P.G. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ś. w przedmiocie powołania komisji powypadkowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 lutego 2009 r. P.G. wniósł skargę na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ś. w sprawie powołania komisji powypadkowej. W piśmie tym skarżący zarzucił Dowódcy Jednostki Wojskowej rażące naruszenie art. 35 § 3 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowo określonym terminie; art. 36 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zawiadomienia wnioskodawcy o niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie, oraz podania przyczyn zwłoki; naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia zaistniałej sytuacji oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym skarżący wniósł o nakazanie organowi niezwłocznego zakończenia postępowania powypadkowego. Odpowiadając na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ś., wniósł o jej oddalenie wskazując, że na mocy rozkazu nr [...] wydanego w dniu 6 sierpnia 2008 r. powołał komisję celem ustalenia przyczyn i okoliczności jak również skutków wypadku skarżącego, który złożył wniosek o powołanie takiej komisji w dniu 28 lipca 2008 r. W chwili obecnej postępowanie w sprawie zakończyło się i wnioskodawca wezwany został do zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie, po czym protokół wypadkowy został przesłany do właściwego w sprawie Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W.. Podkreślił także, że żaden z przepisów powołanego rozporządzenia nie przewiduje działania dowódcy jednostki wojskowej, czy komisji powypadkowej w formie decyzji administracyjnej i dlatego też na bezczynność dowódcy jednostki wojskowej w przedmiocie powołania komisji powypadkowej zażalenie nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 oraz pkt 1 - 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach rozstrzyganych przez te organy w drodze decyzji, postanowień wskazanych w tym przepisie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kwestie dotyczące powołania komisji powypadkowej i jej pracy regulują przepisy ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. nr 83, poz. 760 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie pełnienia czynnej służby wojskowej (Dz. U. nr 175, poz. 1707 ze zm.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w razie niewydania decyzji przez właściwy organ, zainteresowanemu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 22 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy). Brak jest innych przepisów szczególnych, które przewidywałyby wydawanie decyzji administracyjnych w tego rodzaju sprawach. Wykonywanie administracji publicznej w formie decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy znajduje podstawę prawną w przepisach materialnego prawa administracyjnego. Zastosowanie takiej formy jest niedopuszczalne, jeżeli przepisy prawa wprowadzają inną formę wykonywania administracji publicznej, na przykład formę umowy cywilnoprawnej (por. B. Adamiak: Glosa do postanowienia NSA z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 547/04, OSP 2006 nr 5, poz. 62; postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 998/04, niepubl.). Skoro Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ś. nie był zobowiązany do załatwienia tej sprawy w drodze decyzji administracyjnej, czy też postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, to na podstawie powołanego art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność organu w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w sentencji postanowienia.