IV SAB/Wr 65/19
PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-05-06
Skład orzekający: Wanda Wiatkowska - Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie podjęcia czynności w sprawie pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego oraz rozliczenia depozytu sądowego podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. Sprawy dotyczące pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego oraz rozliczenia depozytu sądowego, toczące się przed Prezesem Sądu Rejonowego, należą do właściwości sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący T.K. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla W. w przedmiocie podjęcia czynności w sprawie pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego oraz rozliczenia depozytu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – [...] w przedmiocie podjęcia czynności w sprawie pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego oraz rozliczenia depozytu sądowego postanawia: odrzucić skargę.
Przedmiotem skargi T.K. (dalej: skarżący) jest bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego [...] we W. w przedmiocie podjęcia czynności w sprawie pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego oraz rozliczenia depozytu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3).
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Z wymienionego przepisu wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu administracji jest możliwe tylko w przypadkach przewidzianych w punktach 1-4 artykułu 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Skarga na bezczynność nie jest natomiast dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w punktach 1-4 artykułu 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działanie organu zaś organ jest w zwłoce gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej
do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku w sprawie o sygn. akt I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999 r., LEX nr 48016, w wyroku w sprawie o sygn. akt IV SA 961/99 z dnia 13 czerwca 2001 r., LEX nr 78938 oraz postanowieniu w sprawie o sygn. akt IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998 r., LEX nr 43260.
Skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego [...] we W. w przedmiocie podjęcia czynności w sprawie pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego oraz rozliczenia depozytu sądowego.
W związku z powyższym wyliczeniem spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także wobec istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 p.p.s.a., bezspornym jest, że żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego.
Z treści skargi, ze stanowiska procesowego Prezesa Sądu Rejonowego [...] we W. oraz z udostępnionych przez niego akt, niewątpliwie wynika, że skarżący domaga się rozpoznania spraw toczących się przed sądem cywilnym a więc podlegających właściwości sądu powszechnego. Kontrola sądowa w tym zakresie – jak wskazano wcześniej – nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Z tych względów, skoro skarga w tego rodzaju sprawie nie jest dopuszczalna to i za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu w tej sprawie.
Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł zatem o odrzuceniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło