IV SAB/Wr 66/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Pająkiewicz - Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Wójta Gminy Rudna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 listopada 2022 r. I. stwierdza, że Wójt Gminy Rudna dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 2 i 4 wniosku skarżącej z dnia 3 listopada 2022 r., a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Wójta Gminy Rudna do rozpoznania punktu 2 i 4 wniosku skarżącej z dnia 3 listopada 2022 r. w terminie 14 dni o dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; III. dalej idącą skargę oddala; IV. zasądza od Wójta Gminy Rudna na rzecz skarżącej A. P. kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 3 listopada 2022 r. A. P. (dalej: wnioskodawczyni, strona, skarżąca) zwrócił się do Wójta Gminy Rudna (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. Czy Wójt Gminy Rudna w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 2 listopada 2022 r. utworzył w Gminie Rudna podstrefę Parku Technologicznego, proszę o wskazanie jej lokalizacji 2. Czy Wójt Gminy Rudna w okresie od dnia 1 lipca 2019 r, do dnia 2 listopada 2022 r. utworzył w Gminie Rudna 500 miejsc pracy? Proszę o wskazanie w jakich podmiotach? 3. Czy Gmina Rudna jest właścicielem gruntów lub nieruchomości, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego/studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego mogą zostać przeznaczone lub zostały przeznaczone do utworzenia podstrefy Parku technologicznego w Gminie Rudna? Proszę o wskazanie nr działki, nr księgi wieczystej oraz powierzchni gruntu: a) na dzień 1 czerwca 2019 r. b) na dzień 2 listopada 2022 r. 4. Jakie decyzje administracyjne, kroki prawne zrealizował Wójt Gminy Rudna w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 2 listopada 2022 r. celem utworzenia podstrefy Parku Technologicznego na terenie Gminy Rudna? Proszę o udostępnienie kopii ww. dokumentów stanowiących informację publiczną. Strona wniosła o bezzwłoczne przesłanie żądanej informacji publicznej w formie elektronicznej na poddany adres email. Pismem z dnia 17 listopada 2022 r. Wójt Gminy poinformował wnioskodawczynię: Ad. 1. Wójt Gminy Rudna nie jest organem właściwym do utworzenia podstrefy Parku Technologicznego. Ad. 2 - 4. Przedmiotowe zapytanie nie stanowi informacji publicznej. Ad. 3. Gmina Rudna nie jest właścicielem gruntów, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego mogą zostać przeznaczone lub zostały przeznaczone do utworzenia podstrefy Parku Technologicznego w Gminie Rudna. Strona pismem z dnia 17 listopada 2022 r. (data wpływu do organu 18 listopada 2022 r.) wezwała organ do udostępnienia żądanej informacji publicznych lub wydania stosownej decyzji. Organ pismem z dnia 19 grudnia 2022 r. poinformował stronę, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 17 listopada 2022 r. Skarżąca w dniu 10 lutego 2023 r. za pośrednictwem organu złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 2, 3 i 4 wniosku z dnia 3 listopada 2022 r. zarzucając naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (dalej: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w terminie, 3. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 13 u.d.i.p. poprzez ich niezastosowanie, co skutkowało brakiem wydania decyzji administracyjnej zawierającej odmowę udostępnienia informacji publicznej, w zakreślonym ustawowo terminie. ` Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona wyjaśniła, że tworzenie miejsc pracy i kreowanie podstrefy parku technologicznego stanowią zadania publiczne i mogą być realizowane w odpowiednich programach. Jeśli doszło do realizacji tych zadań, to istnieją odpowiednie dokumenty, Jeśli realizacja zadań jest na etapie zamierzeń, to również odzwierciedlają to dokumenty. Wnioskowana informacja mieści się zatem w zakresie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Pytania dotyczyły spraw publicznych, tj. zamierzeń i programów realizowanych przez Wójta. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Po przytoczeniu okoliczności faktycznych sprawy organ wskazał, że w związku z treścią udzielonej odpowiedzi nie pozostaje w bezczynności. W zakresie pytania 3 udzielił wyczerpującej odpowiedzi i trudno wyobrazić sobie, w jaki sposób odpowiedź ta miałaby być sformułowana, aby usatysfakcjonować skarżącą, która nie wskazuje, że odpowiedź ta jest niezgodna z jej oczekiwaniami, czy niepełna. W zakresie pytania nr 2 i 4 przedmiotowe informacje nie stanowią z kolei informacji publicznej. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym enumeratywnie wymienia zadania własne gminy. Katalog ten nie zawiera zadania w postaci tworzenia na terenie gminy miejsc pracy. Wójt — jako organ wykonawczy gminy — również nie posiada takich uprawnień. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego zatrudnia pracowników, ale sam wójt jako organ wykonawczy tych miejsc nie "tworzy". Gmina nie posiada również informacji o podmiotach, w których powstały nowe miejsca pracy. Gmina nie ma ustawowego obowiązku "pozyskiwania" tych danych, a podmioty prywatne nie mają obowiązku gminie takich informacji udostępniać. Ani gmina, ani wójt nie mają również kompetencji do tworzenia parku technologicznego. Informacje te zatem, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie dotyczą realizowanych przez gminę zadań publicznych, bowiem gmina w ogóle nie ma prerogatyw do ich wykonywania. In concreto — Gmina Rudna również takich działań nie wykonywała. Stąd wobec braku takich kompetencji, jak i braku w związku z tym jakichkolwiek dokumentów, organ wskazał, że informacje te nie stanowią informacji publicznych. Organ wskazał, że pytania skarżącej wynikają z tego, że w 2019r. Wójt Gminy Rudna Adrian Wołkowski, ówcześnie kandydat na urząd Wójta, złożył przed wyborami deklaracje wyborcze o planowanym utworzeniu w gminie 500 miejsc pracy i utworzeniu podstrefy parku technologicznego. Deklaracje te nie znalazły jeszcze odzwierciedlenia w zamierzeniach inwestycyjnych gminy, poprzez ujęcie ich w budżecie, czy wieloletnim planie finansowym. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej organ jest zobowiązany do udzielenia informacji, ale tylko takiej, która znajduje się w jego posiadaniu i której używa do zrealizowania powierzonych prawem działań. Organ ponadto wskazał, że skarżąca nadużywa prawa dostępu do informacji publicznej. Żądania skierowane przez skarżącą miały na celu wyłącznie uzyskanie informacji służącej indywidualnemu jej interesowi. W każdym indywidualnym przypadku zachowanie podmiotu wnoszącego o udzielenie informacji publicznej winno być zatem oceniane nie tylko w kontekście uprawnienia do uzyskania takiej informacji, ale w konkretnych sytuacjach należy również uwzględnić nadrzędne wobec niego zasady i wartości. Skarżąca podejmuje działania dozwolone przez prawo, ale dla realizacji celów nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Nadużycie prawa wynika z seryjności i podobieństwa skarg, co znane jest sądowi z urzędu, modelu działania skarżącej oraz sposobu wysyłania wiadomości. Wskazane nadużycie absorbuje organ, jego siły i środki, w tym osobowe, co może opóźnić realizację wniosków, nie stanowiących nadużycia prawa. Składane zatem przez skarżącą wnioski oraz cała korespondencja z nią związana wykazuje dużą dozę złej woli, a ilość i zakres objętych wnioskami informacji może utrudniać normalne funkcjonowanie organu. W 2021 r. skarżąca złożyła 26 wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w 2022 r. i 2023 r. również składa na bieżąco wnioski. Wnioski te w przeważającej mierze dotyczą bądź informacji, które są bezsporne i powszechnie w gminie znane, bądź których treść można odnaleźć na stronach internetowych Gminy Rudna, w tym w biuletynie informacji publicznej. Bezsprzecznie zatem skarżący inicjuje szereg postępowań w celu zupełnie innym, aniżeli ochrony swoich praw jedynie po to, by absorbować zarówno organ, jaki Sąd (siły i środki, w tym środki osobowe), co nie może znajdować ochrony prawnej. Działanie skarżącej ma na celu zaburzyć sprawność funkcjonowania aparatu Wójta, jakim jest Urząd Gminy i ma na celu bezpodstawnie podważać zaufanie mieszkańców do transparentności organów Gminy. Powyższe wskazuje, iż celem wnioskującego o dostęp do informacji publicznej są inne motywy niż troska o dobro publiczne, a udostępnienie informacji nie przysłuży się usprawnieniu realizacji zadania publicznego. Skarżąca próbuje korzystać z tego, że wystarczy stwierdzenie (subiektywna ocena), że dana informacja ma charakter informacji publicznej i taka sytuacja sama przez się uzasadnia obowiązek udzielania informacji każdemu podmiotowi, który się o to zwróci. Ten stan rzeczy powoduje, że w przypadku skarżącej dochodzi do nadużywania prawa do informacji do realizacji celów, które nie wynikają ani z Konstytucji Rzeczypospolitej Polski, a nie z ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz celów które są trudne do pogodzenia z założeniami całego systemu prawa składającego się z leżących u jego fundamentów wartości i zasad aksjologicznych. W replice do odpowiedzi na skargę skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w sprawie oraz odniosła się do zarzutów wysuniętych przez organ (k: 19-20 akt sprawy sądowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem jest bezczynność organu. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga ta ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. W rozpatrywanej sprawie zaskarżeniu podlegała bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej: u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Przepisy powołanej ustawy nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Mając powyższe regulacje na uwadze należy podkreślić, że w toku oceny zasadności skargi w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej sąd administracyjny zobowiązany jest do ustalenia, czy podmiot, do którego skierowano wniosek był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy dane, o które wnioskowała strona skarżąca, miały charakter informacji publicznej oraz czy żądanie wnioskodawcy zostało rozpatrzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, tj. w formie i w terminie wynikających z regulacji ustawowej. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Wójt Gminy Rudna – jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznych, będących w jego posiadaniu. Wójt jako organ wykonawczy gminy wykonuje bowiem zadania publiczne oraz dysponuje majątkiem publicznym. Różnica stanowisk dotyczy tego czy organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania punktów 2, 3 i 4 wniosku skarżącej z dnia 3 listopada 2022r. o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem Sądu, nie można postawić organowi zarzutu bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku strony z dnia 3 listopada 2022 r. w zakresie punktu 3, gdyż organ w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udzielił stronie odpowiedzi na pytanie 3 jej wniosku. W piśmie z dnia 17 listopada 2021 r. organ poinformował bowiem stronę, że Gmina Rudna nie jest właścicielem gruntów, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego mogą zostać przeznaczone lub zostały przeznaczone do utworzenia podstrefy Parku Technologicznego w Gminie Rudna. Przedmiotową odpowiedź organu z dnia 17 listopada 2022 r., jako pełną i wyczerpującą, uznać należy za czyniącą zadość obowiązkom informacyjnym z u.d.i.p. Odpowiadając na wniosek skarżącej w zakresie punktu 2 oraz 4 organ w piśmie z dnia 17 listopada 2022 r. stwierdził, że żądane przez skarżącą informacje nie stanowią informacji publicznej i w konsekwencji informacje te nie zostały udostępnione. Natomiast skarżąca w skardze do WSA wnosząc o zobowiązanie organu do udostępnienia jej przedmiotowych informacji stoi na stanowisku, że informacje dotyczące liczby miejsc pracy oraz decyzji, kroków prawnych podjętych w celu utworzenia podstrefy parku technologicznego stanowią informację publiczną. Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności walor informacji publicznej będą posiadały informacje o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p.), dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a) tiret pierwsze) oraz informacje o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Stąd też informacje dotyczące realizacji zadań publicznych i wszelkie dane publiczne, w tym akty administracyjne i inne dokumenty urzędowe stanowią informację publiczną. Również jakiekolwiek zadysponowanie majątkiem publicznym będzie stanowiło informację publiczną, niezależnie nawet od przeznaczenia wydatkowanych środków publicznych i celu, jaki mają one zaspokoić. To nie przeznaczenie środków publicznych decyduje bowiem o tym, czy konkretna informacja ma walor informacji publicznej. Już bowiem sam fakt ich wydatkowania sprawia, że informacje na ten temat mają publiczny charakter i winny podlegać ujawnieniu w trybie i na zasadach określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Łd 17/16 oraz we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV SAB/Wr 142/22 i z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 323/15). W ocenie Sądu, oczekiwane przez stronę w punkcie 2 wniosku informacje stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą one realizacji przez Gminę zada publicznych w zakresie tworzenia na terenie Gminy miejsc pracy i informowania o podmiotach, w których powstały nowe miejsca pracy (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.d.i.p.). Również żądane przez stronę w punkcie 4 wniosku informacje stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą treści aktów administracyjnych i innych dokumentów urzędowych, związanych z przygotowaniami do utworzenia na terenie Gminy podstrefy parku technologicznego (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze u.d.i.p.). Żądane informacje związane są także z wydatkami ponoszonymi przez Gminę, a więc finansowanymi ze środków publicznych. Są to więc również informacje o sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego ( art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). W związku z powyższym organ zobowiązany jest do udostępnienia skarżącej informacji żądanych w punkcie 2 i punkcie 4 wniosku, tj. informacji dotyczącej liczby utworzonych miejsc pracy w podanym przez stronę okresie oraz treść aktów administracyjnych oraz innych dokumentów urzędowych, dotyczących przygotowań do utworzenia podstrefy parku technologicznego na terenie Gminy. Należy zauważyć, że organ w odpowiedzi z dnia 17 listopada 2022 r. ograniczył się jedynie do arbitralnego stwierdzenia, że żądane w punkcie 2 i 4 wniosku informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie informacji publicznej, nie podając jakiejkolwiek argumentacji w tym zakresie. Uniemożliwia to Sądowi ocenę motywów, jakimi kierował się organ, zajmując przytoczone stanowisko. Natomiast w odpowiedzi na skargę organ zauważył, że celem skarżącej było uzyskanie informacji, służących jej indywidualnemu interesowi. Jednakże organ również nie wyjaśnił, w jaki sposób informacje o liczbie utworzonych miejsc pracy i podmiotach tworzących te miejsca oraz informacje dotyczące podstrefy parku technologicznego miałyby zaspokoić jedynie indywidualny interes skarżącej. Poza tym w odpowiedzi z dnia 17 listopada 2022 r. organ nie powoływał się na nadużycie przez skarżącą prawa do informacji publicznej, a ocenie Sądu nie podlega argumentacja organu zawarta jedynie w odpowiedzi na skargę. W konsekwencji należało stwierdzić, że organ nie rozpoznał punktu 2 i 4 wniosku skarżącej z dnia 3 listopada 2022 r., błędnie uznając, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Powyższe nakazuje stwierdzenie, że organ w chwili wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu złożonego przez stronę wniosku w zakresie wskazanym, o czym, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Stąd też należało zobowiązać organ do rozpoznania punktu 2 i 4 wniosku skarżącej w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, o czym na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji. Dokonując oceny charakteru stwierdzonej bezczynności Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie, nie miało rażącego charakteru, stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Sąd miał bowiem na względzie, że orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone zatem dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, w tym terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być przy tym oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyroki NSA: z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II OSK 2893/21, z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 2741/21). Taka sytuacja szczególna w badanej sprawie nie zaistniała. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu lekceważącego traktowania wnioskodawczyni. W ustawowym terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., organ jako adresat wniosku zareagował na wniosek i wystosował do wnioskodawczyni pismo z dnia 17 listopada 2022 r. Z treści omawianego pisma wynika wprost, że adresat wniosku dokonał kwalifikacji prawnej żądanych przez skarżącą informacji wskazując, że zadane pytania nr 2 i nr 4 nie stanowią informacji publicznej. Powyższe stanowisko organu - z powodów, o których była już mowa wyżej - nie zasługuje na aprobatę Sądu. Zawarte w punkcie III wyroku orzeczenie Sądu o oddaleniu dalej idącej skargi zostało wydane na podstawie art. 151 p.p.s.a i odnosi się do punktu 3 wniosku strony. Jak już Sąd wyjaśnił, strona uzyskała informację w tym zakresie. O kosztach w postaci uiszczonego przez stronę wpisu w wysokości 100,00 zł orzeczono w pkt IV sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.