IV SAB/Wr 68/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 68/18 odrzucające zażalenie Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 68/18 odrzucające sprzeciw Z. Z. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 68/18 pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 68/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. Z. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) na postanowienie odrzucające sprzeciw skarżącego wniesiony od zarządzenia referendarza sądowego tutejszego Sądu pozostawiającego bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na opisane na wstępie postanowienie z dnia 14 listopada 2018 r. strona skarżąca wywiodła zażalenie, które zostało przesłane tutejszemu Sądowi w dniu 9 grudnia 2018 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2018 r. przewodniczący Wydziału IV wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz nadesłanie jednego odpisu, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2018 r., w trybie określonym art. 73 § 1 – 4 p.p.s.a. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 3 stycznia 2019 r., powyższe braki formalne zażalenia nie zostały jednak usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym, co oznacza, że powinno zawierać m.in. podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Ponadto – w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. – do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym oraz pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej takich jak np. faks, e-mail czy platforma usług publicznych (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). Taka możliwość zaistnieje bowiem dopiero od dnia 31 maja 2019 r., tj. po wejściu w życie art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 183, ze zm.). Dlatego też zażalenie przesłane do tutejszego Sądu drogą elektroniczną nie mogło wywołać zamierzonych przez stronę skutków prawnych. Wobec powyższego, przewodniczący wydziału, mając na względzie treść art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwał stronę o podpisanie zażalenia oraz nadesłanie jego odpisu w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie, wobec jej uprzedniego dwukrotnego i bezskutecznego awizowania, należało uznać za doręczoną stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2018 r., w trybie określonym art. 73 § 1 – 4 p.p.s.a. W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W zakreślonym terminie, który upływał z dniem 3 stycznia 2019 r. (czwartek), strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniesionego zażalenia. Wobec powyższego przedmiotowe zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.