IV SAB/Wr 689/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom wsparcia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z 8 czerwca 2026 r. W. S., działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim w rozpoznaniu wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia dla osoby niepełnosprawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu organ podniósł, że w dniu 9 lipca 2026 r. zostało wydane postanowienie umarzające postępowanie, co w ocenie organu powoduje, że skarga jest bezprzedmiotowa. Pismem z dnia 29 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu w dniu 5 sierpnia 2026r.) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z zapisu tego wynika, że cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego, wynika to z przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., stanowiące przeszkodę cofnięcia skargi, oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi - w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy - nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.