IV SAB/Wr 7/06
PostanowienieWSA we Wrocławiu2006-05-26
Skład orzekający: Tadeusz Kuczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności polegającej na niewydaniu decyzji, środkiem tym jest zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. W przypadku czynności materialno-technicznych, wymagane jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Wystąpienie do organu wyższego stopnia (np. Ministerstwa) w celu interwencji nie jest równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżący G. P. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej – kserokopii umowy o zamówienie publiczne. Po bezskutecznym upływie terminu i otrzymaniu stanowiska Ministerstwa, że żądana informacja jest informacją publiczną, skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Ośrodka Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego we W. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, czy złożył zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA jako przedwczesną i niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Dyrektora Ośrodka Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanowił odrzucić skargę
Pismem z dnia [...]r. G. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Ośrodka Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego w zakresie udzielenia informacji publicznej. Podał, że w dniu [...]r. złożył do D. Urzędu Wojewódzkiego we W. wniosek o udostępnienie informacji publicznej – kserokopii umowy o zamówienie publiczne zawartej z firmą A Sp. z o.o.
Wobec bezczynności Wojewody wystąpił do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o interwencję i nakazanie wydania kserokopii umowy. W dniu [...]r. otrzymał stanowisko Ministerstwa, że żądania informacja jest informacją publiczną, którą należało udostępnić. Mimo to, nie otrzymał żądanej informacji od Wojewody D. Z pisemnej informacji złożonej przez D. Urząd Wojewódzki dowiedział się, że wszystkie jego wnioski były przekazywane do podmiotu właściwego w sprawie, tj. Ośrodka Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego we W. W związku z tym składa skargę na bezczynność tego Ośrodka w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Pismem z dnia [...]r. Sąd zwrócił się do skarżącego o uzupełnienie braków formalnych wniesionej skargi poprzez oświadczenie się, czy przed wniesieniem skargi skarżący złożył zażalenie na bezczynność organu administracyjnego w trybie art. 37 kpa, a także nadesłanie kopii tego zażalenia – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe wezwanie Sądu skarżący nie odpowiedział.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
W sprawie bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej udostępnienia kopii umowy o zamówienie publiczne zawartej z firmą A sp. z o.o. skarżący – G. P. złożył skargę zarówno na Wojewodę D. /wpłynęła w dniu [...]r. i została zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Wr 2/06/ oraz na Dyrektora Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego /wpłynęła w dniu [...]r. i została zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Wr 7/06/.
Rozpatrując skargę na Dyrektora Ośrodka Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego stwierdzić należy, że zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Wojewody D. z dnia [...]r. w sprawie nadania statutu Ośrodkowi Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego, we W., Ośrodek ten jest państwową jednostką budżetową finansowaną z budżetu Wojewody D. /§ 1 "a"/. Prowadzi gospodarkę finansową według zasad wynikających z ustawy o finansach publicznych oraz przepisów doń wykonawczych /§ 1 "b"/. Jest on nadzorowany przez Wojewodę D. /§ 2/. Na czele Ośrodka stoi Dyrektor, który kieruje jego działalnością i jest za nią odpowiedzialny /§ 6 pkt 1/. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W odniesieniu do udostępniania informacji publicznej na wniosek /art. 10 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej – Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm./ wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a., wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych – art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /por. np. wyrok WSA w Opolu z 27.05.2004r., II SAB/Op1/04, ONSA i WSA 2005/2/33, wyrok NSA z 8.07.2005r. OSK 1682/04, nie publ.
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący nie wykorzystał służących mu w postępowaniu administracyjnym środków zwalczenia bezczynności organu w zakresie wydania decyzji. Potwierdza to również treść odpowiedzi na skargę.
Wbrew stanowisku skarżącego, za środek taki w rozważanej sprawie nie może być uznane wystąpienie do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, gdyż odnosiło się ono do bezczynności Wojewody D., a nie Dyrektora Ośrodka Informatyki D. Urzędu Wojewódzkiego we W. Zależności służbowe i organizacyjne w obu wypadkach nie są tożsame.
W związku z tym Sąd nie oceniał merytorycznych zarzutów skargi. Uznał natomiast, że skargę jako przedwczesną, a zatem niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło