IV SAB/Wr 71/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie : Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant : Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu oddala skargę. W skardze z dnia 1 czerwca 2011 r. kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu R. L. wniósł między innymi o wyznaczenie Komendantowi Powiatowemu Policji w J. terminu wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, dla dwóch norm, za lata 2006-2011 wraz z odsetkami karnymi jak również uchylenie decyzji Nr [...] z [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. W obszernym uzasadnieniu powyższej skargi zainteresowany podał, że jest emerytem policyjnym oraz, że decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] przyznano mu prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu. Wskazał też, że do 2005 r. otrzymywał równoważnik. Następne jego wnioski o wypłatę równoważnika nie były uwzględniane. Przedstawił dokładnie czynności podejmowane w powyższej sprawie przez organ I i II instancji, orzecznictwo dotyczące tej materii i obowiązujące prawo w tym zakresie. Powołał też pisma kierowane do organów a dotyczące wezwania o wypłatę równoważnika z dnia 6 lutego 2011 r., 2 kwietnia, 9 kwietnia, 21 maja 2011 r., 16 kwietnia, 30 kwietnia, 7 maja, 14 maja, 28 maja – 2011 r. Wskazał między innymi, że decyzją z dnia 27 kwietnia 2011 r. Komendant Powiatowy Policji w J. odmówił naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011. Wezwaniem z dnia 4 lipca 2011 r. skarżący został zobowiązany do dokładnego określenia co jest przedmiotem skargi z dnia 1 czerwca 2011 r. z uwagi na małą czytelność złożonego pisma. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył wielostronicowe pismo z 12 lipca 2011 r., w którym nie odpowiedział wprost na wezwanie Sądu, w dalszym ciągu przedstawiał w nim między innymi swoją korespondencję z Komendantem Powiatowym Policji w J., Komendantem Wojewódzkim we W. w sprawie równoważnika. Twierdził, że pozytywne załatwienie jego pism powinno nastąpić przez czynność materialno-techniczną; odmowa zaś wypłaty równoważnika w formie decyzji. Podtrzymał swoje twierdzenia dotyczące braku wypłaty równoważnika, mimo kierowanych do organów pism o jego wypłatę. Pismo wnioskodawcy z dnia 1 lipca 2011 r. zostało zakwalifikowane w części dotyczącej prośby o wyznaczenie Komendantowi Powiatowemu w J. terminu do wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, dla dwóch norm za lata 2006-2011, wraz z odsetkami karnymi – jako skarga na bezczynność. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając ten wniosek organ podał, że w skardze z dnia 1 czerwca 2011 r. skarżący wniósł o wyznaczenie organowi terminu do wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011 wraz z odsetkami karnymi i uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...]. Organ podał, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W związku z tym, że skarżący nie wykorzystał przysługujących mu w postępowaniu środków zaskarżenia, skarga w zakresie dotyczącym decyzji administracyjnej Komendanta Powiatowego Policji powinna ulec odrzuceniu – podobnie jak wnioski określone w pkt 1 i 2 skargi, gdyż nie należą do właściwości Sądu i są bezzasadne. Jako podstawę prawną wskazał art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał co następuje: Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga wnioskodawcy na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w zakresie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego – określona w pkt 1 wniosków skargi z dnia 1 czerwca 2011 r. Taki przedmiot skargi został wskazany w ocenie Sądu w piśmie z dnia 12 lipca 2011 r. w pierwszym zdaniu pkt 2 tego pisma (k.14 akt sądowych), nadesłanego w związku z wezwaniem Sądu o precyzyjne i jasne sformułowanie przedmiotu skargi-zaskarżenia. Rozpoznanie skargi należało jednak uzależnić od oceny zasadności zarzutu organu wnoszącego o odrzucenie skargi. Trafność tego zarzutu procesowego uniemożliwiałaby merytoryczne rozpoznanie skargi. Rozpoznanie skargi, rozważenie zarzutu organu nie jest jednak możliwe bez przedstawienia dotychczasowego stanu faktycznego i prawnego sprawy – w części istotnej dla rozpoznawanej skargi. Z akt administracyjnych dołączonych do akt sprawy IV SAB wynika, że Komendant Powiatowy Policji w J. decyzją z dnia [...] Nr [...] przyznał skarżącemu równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 2 norm zaludnienia. Decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w J. stwierdził wygaśnięcie decyzji nr [...] z dnia [...] o przyznaniu skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 2 norm zaludnienia. Do 2010 r. toczyły się postępowania administracyjne oraz sądowe zmierzające do wyeliminowania w obrotu prawnego decyzji z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził nieważność decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] o stwierdzeniu wygaśnięcia własnej decyzji [...] z dnia [...] o przyznaniu wnioskodawcy prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Dnia 19 listopada 2010 r. zainteresowany złożył pismo kierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji o wypłatę równoważnika za remont lokalu za lata 2006-2010; pismo to skierowano do Komendanta Powiatowego Policji w J., który pismem z dnia 8 grudnia 2010 r. stwierdził, że wniosek nie może być pozytywnie rozpoznany. Ponowny wniosek w tej sprawie skarżący złożył 13 grudnia 2010 r. do Komendanta Powiatowego Policji w J., odpowiedź organu nastąpiła pismem z dnia 22 grudnia 2010 r., stwierdzono w nim, że organ podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 8 grudnia 2010 r. Dnia 7 stycznia 2011 r. zainteresowany złożył wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w J. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu za rok 2011 – odpowiedź organu nastąpiła w piśmie z dnia 2 lutego 2011 r., w którym stwierdzono, że brak jest podstaw prawnych do wypłaty wnioskowanego świadczenia. Dnia 8 stycznia 2011 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organów. Postanowieniem 15 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu sygn. akt IV SAB/Wr 14/11 skargę odrzucił. Pismami z dnia 29 marca, 2 kwietnia, 9 kwietnia, 16 kwietnia, 22 kwietnia – 2011 r. zainteresowany wzywał organ do wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu za lata 2006-2011 a także do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedzią na powyższe pisma była decyzja Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...], nr [...] odmawiająca naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009, 20010, 2011; odbiór tej decyzji skarżący potwierdził dnia 28 kwietnia 2011 r. W pismach, wezwaniach, podaniach i zażaleniach do noszących datę 14 maja 2011 r., kierowanych do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. skarżący wnosił skargi na niezałatwienie przez Komendanta Powiatowego Policji w J. jego pism z dnia 6 lutego, 2 kwietnia, 9 kwietnia, 16 kwietnia i 22 kwietnia 2011 r. Skarżący ponownie pismami z dnia 30 kwietnia, 7 maja, 14 maja, 21 maja, 28 maja – 2011 r. wzywał Komendanta Powiatowego Policji w J. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu i do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe pisma Komendant Powiatowy Policji w J. pismami z dnia 30 maja, 3 czerwca, 29 czerwca 2011 r. poinformował, że sprawa wypłaty równoważnika została rozstrzygnięcia decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...]. Pismem z dnia 21 maja 2011 r. kierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. (k.238) wnioskodawca złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie – w tym na brak odpowiedzi na pismo z dnia 30 kwietnia, 14 maja i 21 maja 2011 r. i nie wypłacenie równoważnika. Z tej samej daty skarżący skierował pismo do Komendanta Powiatowego Policji w J. wzywając do usunięcia naruszenia prawa. Ponowne zażalenia w tej sprawie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., na niezałatwienie w terminie między innymi wniosków z 30 kwietnia, 14 maja, 21 maja, 28 maja – 2011 r. złożył wnioskodawca w dniu 28 maja 2011 r. (k.274). Te ostatnie pisma zostały skierowane przez adresata do Komendy Powiatowej Policji w J. do załatwienia (k. 277). Pismo informujące o przekazaniu przesłano do wiadomości zainteresowanego. Na wcześniejsze pisma skarżący otrzymał odpowiedź Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia 5 maja 2011 r. Wracając do zasadniczego zarzutu organu znajdującego się w odpowiedzi na skargę stwierdzić należy, w oparciu o ustalenia wskazane wyżej, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi. Istotnie zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 151, poz. 1271 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 ze zm.) – dalej k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W ocenie Sądu pisma skarżącego zwane zażaleniem kierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 21 maja i 28 maja 2011 r. a także wcześniejsze z dnia 14 maja 2011 r. spełniają warunki określone w art. 37 k.p.a. są pismami, w których zawarto zarzut nie załatwienia pism wniesionych od listopada 2010 r. do 28 maja 2011 r. Nie jest zasadny również zarzut skargi dotyczący bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w J. w sprawie rozpoznania wniosku o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W związku z pismami kierowanymi w tej sprawie do 27 kwietnia 2011 r. Komendant Powiatowy Policji w J. wydał decyzję odmawiającą naliczenia wypłaty równoważnika pieniężnego. Decyzja w tej sprawie została doręczona skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2011 r. Nie trafny jest zatem zarzut skargi, dotyczący bezczynności organu. Uwaga ta odnosi się nie tylko do pism wysłanych do Komendanta Powiatowego Policji w J. do dnia wydania przedmiotowej decyzji, ale także do pism wysyłanych przez skarżącego w tej sprawie po tej dacie. Jak wynika z akt sprawy w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja z dnia [...], która załatwia kwestię wypłaty równoważnika pieniężnego za wnioskowany przez skarżącego okres. Ponadto skarżący otrzymał dodatkowo od organu odpowiedź na piśmie z dnia 30 maja, 3 czerwca i 25 czerwca – 2011 r. W powyższym stanie faktycznym uznać należy, że brak jest podstaw do uznania, że organ naruszył terminy załatwienia sprawy określane w art. 35 k.p.a. W dniu wniesienia skargi wnioski skarżącego dotyczące wypłaty równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, za lata 2006 – 2011 r. zostały rozstrzygnięte decyzją Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...]. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.