IV SAB/Wr 718/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Sędzia WSA Katarzyna Radom, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi S. Ć. na bezczynność Burmistrza Gminy Trzebnica w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 kwietnia 2025 r. I. stwierdza, że Burmistrz Gminy Trzebnica dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia 3 kwietnia 2025 r. i że bezczynność ta nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Burmistrza Gminy Trzebnica do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; III. zasądza od Burmistrza Gminy Trzebnica na rzecz S. Ć. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn. S. Ć. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) - wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2025 r. - wystąpił do Burmistrza Gminy Trzebnica (dalej: Burmistrz, organ) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) "informacji o wszelkich podróżach zagranicznych, tj. kopii potwierdzeń dokonanych przelewów bankowych, opłacanych przez Gminę Trzebnica, a dotyczących zakupu biletów lotniczych (niezależnie od tego, czy podróż się odbyła), kopii tychże biletów, dokonanych rezerwacji oraz wszelkich dokumentów księgowych z tym związanych z lat 2017-2025"; 2) "kopii dokumentów księgowych oraz zleceń, związanych z podróżami zagranicznymi, opłacanych przez Gminę Trzebnica, a dotyczących wynajmu środków transportu oraz zakupu biletów autobusowych, które zostały dokonane w latach 2017-2025"; 3) "kopii dokumentów księgowych oraz zleceń, związanych z podróżami zagranicznymi opłacanych przez Gminę Trzebnica, a dotyczących usług tłumaczeniowych, które zostały dokonane w latach 2017-2025"; 4) "kopii rozliczeń delegacji zagranicznych, które wpłynęły do Urzędu Miejskiego w Trzebnicy w latach 2017-2025"; 5) "kopii dokumentów księgowych oraz zleceń związanych z podróżami zagranicznymi, opłacanych przez Gminę Trzebnica, wszystkich innych niż wskazanych w punkcie 1, 2, 3 i 4"; 6) "kopii zleceń i dokumentów księgowych, opłacanych przez Gminę Trzebnica, a dotyczących zakupu usług hotelowych (w tym noclegów i posiłków), wynajmu sal i pomieszczeń oraz wszelkich opłat za posiłki w punktach gastronomicznych oraz usług cateringowych w latach 2017-2025"; 7) "dokumentów księgowych oraz udzielonych zleceń, a związanych z wydatkami poniesionymi w latach 2017-2024 przez Gminę Trzebnica w związku z wizytami w Gminie Trzebnica przedstawicieli gminy U. (S.)"; 8) "kopii Listu Intencyjnego o nawiązaniu partnerskiej współpracy Gminy Trzebnica oraz Gminy U. oraz wszelkich innych dokumentów, które zostały podpisane w latach 2017-2025 przez Burmistrza Gminy Trzebnica oraz Przedstawicieli Gminy U. (S.)"; 9) "dokumentów księgowych oraz udzielonych zleceń, a związanych z wydatkami poniesionymi w latach 2017-2025 przez Gminę Trzebnica w związku z wizytami w Gminie Trzebnica przedstawicieli partnerskiej gminy K. (N.) oraz W. (U1.)". Pismem z 3 czerwca 2025 r. organ udostępnił skarżącemu informacje z zastrzeżeniem, że informacje te "mogą być niepełne", ponieważ "zakończył pracę pracownik zajmujący się kontaktami z zagranicą". W skardze na bezczynność Burmistrza, skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej; 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieudostępnienie żądanej informacji publicznej w sposób pełny i rzetelny, bez zbędnej zwłoki, co skutkuje pozostawaniem organu w bezczynności; 3. art. 2 ust. 1 u.d.i.p., przez zaniechanie udostępnienia części żądanych informacji oraz udzielenie odpowiedzi w sposób iluzoryczny i niekompletny. Tak stawiając zarzuty, skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku w całości i udostępnienia pełnej, zweryfikowanej i kompletnej informacji publicznej, w szczególności: wszystkich informacji, które mogły zostać pominięte lub których weryfikacja była utrudniona z powodu odejścia pracownika; pełnej informacji odnoszącej się do pkt 6 wniosku, a nie jedynie tych, które organ powiązał z delegacjami zagranicznymi lub wizytami gości z zagranicy (w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku); 2. stwierdzenie, że Burmistrz dopuścił się bezczynności; 3. zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżący uzasadnił swoje stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Argumentował, iż przygotowując informacje napotkał na trudności związane z faktem zakończenia pracy przez pracownika zajmującego się kontaktami z zagranicą oraz że mimo tych trudności udostępnił informacje i dokumenty, które udało mu się przyporządkować do zgłoszonego przez skarżącego żądania. Odnosząc się do uwag skargi dotyczących pkt 6 wniosku organ podkreślił, iż na etapie przygotowywania dokumentów kierował się zakresem całego wniosku, odnoszącym się do podróży zagranicznych oraz że wniosek skarżącego nie był do końca precyzyjny. W replice na powyższą odpowiedź, skarżący podtrzymał twierdzenia i zarzuty skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga na bezczynność organu w sprawie z wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jest uzasadniona. W sprawie nie budzi wątpliwości, że adresat wniosku (Burmistrz) jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a żądane we wniosku informacje mają walor informacji publicznej. Tym samym - w rozpoznawanej sprawie - oczywistą konsekwencją faktu, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, była powinność udostępnia informacji zgodnie z wnioskiem z 3 kwietnia 2025 r., co jednak nie miało miejsca w pełnym zakresie. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowią, że organ do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej - co do zasady - udostępnia ją wnioskodawcy w formie wskazanej we wniosku w terminie 14 dni od wpływu wniosku (udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej) albo też odmawia jej udostępnienia wydając decyzję administracyjną (w tym z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub - w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnego interesu publicznego) lub w ten sam sposób umarza postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Poprzestanie na odmowie realizacji żądania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie zwykłego pisma może nastąpić w przypadku, gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanej informacji bądź gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną. Sąd zauważa, iż - odpowiadając na wniosek skarżącego - to sam organ poinformował, iż przekazane informacje "mogą okazać się niepełne z uwagi na fakt, iż pracownik zajmujący się kontaktami z zagranicą zakończył pracę w Urzędzie Miejskim w Trzebnicy, co utrudniło weryfikację danych". To zaś potwierdza, że organ - z dużym prawdopodobieństwem - rozpoznał wniosek nie w pełnym zakresie (nie udostępnił wszystkiego, co był zobowiązany udostępnić), co nie powinno mieć miejsca. Powyższego nie tłumaczą problemy kadrowe organu, gdyż - jak słusznie wskazuje skarżący - instytucje publiczne muszą zapewnić ciągłość działania i dostęp do zweryfikowanej informacji publicznej niezależnie od zmian kadrowych. Rację ma skarżący, że skoro organ potrzebował na udzielenie odpowiedzi na jego wniosek aż dwa miesiące, to udzielona odpowiedź powinna być kompletna. Dalej Sąd dostrzegł, że organ nie odniósł się w sposób pełny do pkt 6 wniosku skarżącego, dotyczącego udostępnienia "kopii zleceń i dokumentów księgowych, opłacanych przez Gminę Trzebnica, a dotyczących zakupu usług hotelowych (w tym noclegów i posiłków), wynajmu sal i pomieszczeń oraz wszelkich opłat za posiłki w punktach gastronomicznych oraz usług cateringowych - w latach 2017-2025". Trafnie akcentuje skarżący, że było to zapytanie o charakterze ogólnym, dotyczące wszelkich tego typu wydatków poniesionych przez Gminę w określonym okresie. Tymczasem organ ograniczył się jedynie do udostępnienia dokumentów związanych z delegacjami/wyjazdami zagranicznymi, bądź też z goszczeniem przedstawicieli gmin partnerskich. Pominął natomiast całość pozostałych (krajowych) wydatków na usługi hotelowe, gastronomiczne, cateringowe czy wynajem sal, które nie miały związku z kontekstem zagranicznym. Udzielenie informacji w sposób niepełny, z powołaniem się na przeszkody organizacyjne i nieuprawnione zawężenie odpowiedzi na jedno z pytań stanowi o nienależytym załatwieniu wniosku o dostęp do informacji publicznej i w konsekwencji świadczy o bezczynności organu. Sąd - w pkt I zdaniu pierwszym sentencji wyroku - stwierdził tym samym bezczynność organu w załatwieniu wniosku, a w pkt II zobowiązał organ do rozpoznania go w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku. Ponownie udostępniona informacja publiczna powinna być zweryfikowana i kompletna. Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym przesądził w pkt I zdaniu drugim sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego, czego w sprawie Sąd się nie dopatrzył. Orzekając jak w pkt I-II sentencji wyroku Sąd działał na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, art. 149 § 1 pkt 3, art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). O kosztach postępowania Sąd postanowił zgodnie z art. 200 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku). Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota kosztów odpowiada wartości wpisu sądowego, jaki uiścił on inicjując postępowanie sądowe w sprawie.