IV SAB/Wr 73/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Sikorska (sprawozdawca) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi R. D. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Skarżący – R. D. wniósł w niniejszej sprawie, za pośrednictwem organu administracji – D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (DPWIS) we W., skargę z dnia [...] lipca 2012 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez ten organ w sprawie choroby zawodowej – zatrucia ostre albo przewlekłe lub jego następstwa wywołane przez substancje chemiczne, domagając się: 1) stwierdzenia, że w postępowaniu prowadzonym przez DPWIS we W. w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania, 2) zobowiązania DPWIS we W. do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz 3) zasądzenia od organu na jego rzecz kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw. W uzasadnieniu podał, że złożył wniosek o stwierdzenie choroby zawodowej w 2010 r. Od tego czasu organ nie jest w stanie wydać decyzji mimo, że orzeczeniem lekarskim nr [...] D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy rozpoznano u skarżącego chorobę zawodową. Niezrozumiałe dla skarżącego jest, z jakich przyczyn organ czeka na wydanie dodatkowego orzeczenia przez Instytut Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który nie wydaje orzeczenia od 2010 r., mimo wysłania w tej sprawie trzech monitów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu, poza przedstawieniem dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącego, podniósł m.in., że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący nie wyczerpał przysługującego mu prawa wynikającego z art. 37 k.p.a. poprzez złożenie skargi do Głównego Inspektora Sanitarnego, w związku z czym skarga nie wyczerpuje przesłanek z art. 52 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a.: "§1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. § 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. § 3. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. § 4. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania." W myśl art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, dalej k.p.a., "§ 1. Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. § 2. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa." Terminy załatwienia sprawy administracyjnej określa art. 35 k.p.a., zgodnie z którym: "§ 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. § 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. § 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. § 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu." Przepis zaś art. 36 k.p.a. określa spoczywające na organie obowiązki w razie niezałatwienia sprawy w terminie. Zgodnie z § 1 owego przepisu prawa: "O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy." "Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. (§ 2)" Z okoliczności faktycznych przyznanych przez skarżącego wynika, że przed wniesieniem przez niego do Sądu skargi w niniejszej sprawie na przewlekłe prowadzenie przez D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. nie występował do Głównego Inspektora Sanitarnego z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie sprawy w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. Nie wyczerpał zatem służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 §1 p.p.s.a., wniesiona przez niego w niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, co orzeczono na wstępie na podstawie w/w przepisu prawa.