IV SAB/Wr 73/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2013 r. sygn. j.w. w przedmiocie odrzucenia skargi postanawia: odmówić wykładni powyższego postanowienia Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. odrzucona została skarga Z. R. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie zasiłku celowego, zakończonego decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...]. Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. skarżący na podstawie art. 158 ppsa, wezwał Sąd, do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem". Wniosek ten nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 158 ppsa sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 ppsa). Tymczasem postanowienie, którego dotyczy wniosek zostało podjęte w związku z tym, że skarżący nie spełnił warunku dopuszczalności skargi w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie Sąd uznał, że wezwanie takie powinno poprzedzać skargę, a skoro nie zostało ono wniesione odrzucenie skargi było uzasadnione. Wobec tak sformułowanej podstawy postanowienia należy uznać, iż nie wymaga ono wykładni; jasne nie potrzebuje interpretacji. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podnosi, że rolę wspomnianego wezwania spełniała skarga wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu. Kwestionuje też, że Sąd nie powinien odrzucać skargi, ale zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ppsa. Kwestie te jednakże nie mieszczą się w istocie wykładni. Za ich pośrednictwem bowiem skarżący prowadzi już polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu. Okoliczność ta dodatkowo uzasadnia odmowę dokonania wykładni wspominanego na wstępie postanowienia. Z tych względów na podstawie powołanych wcześniej przepisów ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia. PM 10.07.2013 r.