IV SAB/Wr 732/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 maja 2025 r. P. B. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia odwołania. Do skargi nie dołączono dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 listopada 2025 r. wezwano stronę skarżącą w terminie 7 dni do złożenia kopii ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia na niezałatwienie sprawy w terminie wskazując, że nieusunięcie ww. braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 28 listopada 2025 r. na adres do doręczeń podany w skardze. W zakreślonym w wezwaniu Sądu terminie strona skarżąca nie przedłożyła ponaglenia ani dowodu jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez stronę ponaglenia do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia kopii ponaglenia wraz z dowodem wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie doręczono stronie skarżącej w dniu 28 listopada 2025 r. zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 5 grudnia 2025 r. (piątek). W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.