IV SAB/Wr 76/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant : Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku oddala skargę. M. S. złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. jako organu nadzoru nad Komendantem Powiatowym Policji w L., który pozostaje w bezczynności w załatwianiu wnioski skarżącego z dnia [...]. Na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2000, Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej k.p.a. wniósł o nałożenie kary grzywny celem przymuszenia i zobowiązania w wyznaczonym terminie Komendanta Powiatowego Policji w L. do podjęcia prawem wymaganej czynności w formie postanowienia w odniesieniu do wniosku skarżącego z dnia [...]. Uzasadniając skargę podał, że decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w L. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr [...] o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Dnia [...] skarżący wobec stwierdzonych braków merytorycznych i proceduralnych złożył wniosek o zmianę i uzupełnienie wyżej wymienionej decyzji. W przewidzianym przez k.p.a. terminie, nie otrzymał odpowiedzi – w związku z tym, uznając iż naruszono zasady praworządności określonej w art. art. 7, 9, 12 oraz art. 35 k.p.a. pismem z dnia [...] złożył skargę do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Dnia [...] otrzymał od niego pismo – datowane [...] – do wiadomości – kierowane do Komendanta Powiatowego Policji w L., w którym zwraca uwagę, iż nie został rozpatrzony wniosek skarżącego z dnia [...], a zgodnie z art. 12 k.p.a. "organy administracji państwowej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia". Stwierdził, że dnia [...] otrzymał pismo od Komendanta Powiatowego Policji w L., "które jest kpiną z obowiązującego prawa i zasad postępowania. Działanie takie podyktowane jest zamiarem uchylenia się od prawem przewidzianej kontroli sądu wynikającą z ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych". Dodał, że prawidłowo złożony wniosek winien skutkować wydaniem stosownego postanowienia objętego kontrolą instancyjną oraz sądową co do podstaw prawnych, formy i treści. Do skargi odwołujący się dołączył pismo z dnia [...] kierowane do Komendanta Powiatowego Policji określane jako wniosek o uzupełnienie decyzji. Pismo to jako podstawę prawną wskazywało art. 107 i art. 111 k.p.a. W swojej treści zawierało cytaty z uzasadnienia w decyzji z dnia [...] z komentarzem skarżącego i wniosek o zmianę treści uzasadnienia decyzji na treść wskazaną przez skarżącego. Ostatnie zdanie zawierało stwierdzenie, że trafna jest decyzja o umorzeniu postępowania, jednakże w odniesieniu do podstaw prawnych wniósł "o zmianę i uzupełnienie uzasadnienia stosownie do przedstawionych przez skarżącego dyrektyw określanych w art. 107 k.p.a." Ponadto wnioskodawca dołączył pismo z dnia [...] kierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Podał w nim, że wniósł do Komendanta Powiatowego w L. pismo z dnia [...] ale do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi. Zarzucił, że "zostały naruszone zasady praworządności określone w art. 7, 9, 12 oraz art. 35 k.p.a.", na zasadzie art. 38 i art. 227 k.p.a. składa skargę i wnosi "o zastosowanie środków dyscyplinujących wobec winnych określonych zaniedbań i naruszeń prawa". Do skargi wnioskodawca dołączył również pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], kierowane do Komendanta Powiatowego Policji w L. Zawiera ono informację, że wnioskodawca złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...], wskazanie czego wniosek dotyczy, a także stwierdzenie, "że zgodnie z art. 12 k.p.a. organy administracji państwowej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia". W piśmie została zawarta prośba kierowana do Komendanta Powiatowego Policji w L. aby rozpatrzył wniosek z dnia [...] oraz udzielił odpowiedzi, a o sposobie załatwienia sprawy zawiadomił przełożonego. W aktach znajduje się również pismo Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] kierowane do skarżącego. Informuje w nim, że jego wniosek z dnia [...] pozostał "bez odpowiedzi bowiem zawarty tam wniosek wykracza poza ramy przedmiotowego postępowania administracyjnego ... . Żądanie zmiany uzasadnienia tej decyzji w/w pismem wykracza poza możliwości określone przepisami art. 111 k.p.a." W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek wskazał, że organ nie pozostaje w bezczynności, gdyż dołączone do skargi załączniki wskazują, że w sprawie jego wniosku były podjęte czynności a skarżący nie zgadza się tylko z treścią tych czynności. Zatem jak z tego wynika przedmiotem skargi nie jest bezczynność organów bo takiej nie było, co wynika jednoznacznie z załączników do skargi, lecz treść podjętych przez organy czynności w związku z jego wnioskiem z dnia [...]. Wskazał też, że powołana w skardze podstawa prawa - art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 k.p.a. dotyczy wezwania za pomocą środków łączności (art. 55 k.p.a.), zaś art. 154 k.p.a. nie posiada jednostki redakcyjnej w postaci § 6. Dodał, że gdyby skarżący wskazywał, że powołane przepisy są przepisami ustawy – p.p.s.a. to w tym zakresie organ powołuje się na treść postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wydanego w dniu 24 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 225/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Podstawę materialnoprawną wniesionej skargi stanowią art. 3 § 2 pkt 8 oraz art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Powołany w skardze art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 kodeksu postępowania administracyjnego jest oczywistą omyłką. Pierwszy z powołanych przez Sąd przepisów daje legitymację do orzekania w sprawie bezczynności w sprawach określonych w pkt 1-4; drugi określa kompetencje Sądu w razie stwierdzenia bezczynności. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynności są przedmiotem skargi. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przedmiotem skargi jest bezczynność organu – Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Jak wynika z dołączonych do skargi pism skarżący zwracał się do tego organu pismem z dnia [...] wnosząc aby jako sprawujący nadzór nad Komendantem Powiatowym Policji w L. zobowiązał go do rozpatrzenia wniosku z dnia [...]. Niewątpliwie była to czynność wykonana w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego – zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Poza sporem pozostaje fakt, że w sprawie tej zainteresowany otrzymał odpowiedź. Do jego wiadomości zostało przesłane pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] zobowiązujące Komendanta Powiatowego Policji w L. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...]. Na kserokopii tego pisma widnieje adnotacja "otrzymałem [...]" Potwierdzeniem otrzymania powyższego pisma jest fakt dołączenia tego pisma przez skarżącego do rozpoznawanej skargi. Fakt otrzymania tego pisma potwierdza w uzasadnieniu skargi. W aktach brak jest dowodów w oparciu, o które można by było ustalić, czy odpowiedź została udzielona w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Na skardze wnioskodawcy kierowanej do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w L. znajduje się prezentata tego ostatniego organu potwierdzająca otrzymanie pisma w dniu [...]. Brak jest natomiast potwierdzenia daty otrzymania pisma z dnia [...] przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Nie jest to jednak istotna kwestia dla rozpoznania niniejszej skargi. Istotną okolicznością jest to, że organ nadzoru zobowiązał organ I instancji do pilnego załatwienia wniosku zainteresowanego z dnia [...], czyli rozpoznał zażalenie skarżącego wniesione w trybie art. 37 k.p.a. Tym samym nie pozostaje on w bezczynności. Nie polegają zatem na prawdzie twierdzenia skargi, że brak jest reakcji organu nadrzędnego jakim jest Komendant Wojewódzki Policji we W. Ostatecznie, bowiem organ I instancji sporządził w tej sprawie pismo z dnia [...], które nosi cechy postanowienia wydanego w trybie art. 111 k.p.a. W sprawie niniejszej nie może być oceniana prawidłowość tego rozstrzygnięcia – odmowa uzupełnienia. Po myśli powołanego art. 111 k.p.a. jest ono zaskarżalne w drodze zażalenia a fakt nie pouczenia o środkach odwoławczych nie przekreśla takiej możliwości. Wracając do zasadniczego wątku niniejszej sprawy należy uznać, że skoro w dacie złożenia skargi ([...] – skarga z dnia [...]) organ nadzoru nie pozostawał w bezczynności – tym samym brak jest podstaw do zastosowania art. 149 § 1 p.p.s.a. i nałożenia na organ przewidzianych w nim środków. Na marginesie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. Pierwszy z nich ustanawia możliwość ukarania organu grzywną o ile nie przekaże on skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Art. 154 § 6 p.p.s.a. określa wysokość grzywny. W niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności opisane w art. 55 § 1 p.p.s.a. Celem art. 149 p.p.s.a. jest wymuszenie na organach pozostających w bezczynności działania. Skoro przed wniesieniem skargi Wojewódzki Komendant Policji we W. wykonał czynność będącą przedmiotem skargi, skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.