IV SAB/Wr 76/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. S. na postanowienie z dnia 28 września 2018 r. odmawiające zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie. Uzasadnienie: Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 76/17 odmówił zawieszenia postępowania w tej sprawie. Stosownie do treści art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Sąd doręczył skarżącemu odpis sentencji tego postanowienia w dniu 18 października 2018 r. ( k. 174) wraz z pouczeniem o niezaskarżalności przedmiotowego postanowienia. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący złożył w dniu 25 października 2018 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej dokument w postaci skanu zażalenia na wskazane wyżej postanowienie z dnia 28 września 2018 r. Zarządzeniem z dnia 26 października 2018 r., doręczonym skarżącemu w dniu 14 listopada 2018 r. (k. 179), zobowiązano stronę do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia poprzez podpisanie zażalenia bądź nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanego zażalenia. W dniu 21 listopada 2018 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wpłynęło do Sądu pismo skarżącego opatrzone tą samą datą, w którym skarżący w nawiązaniu do wezwania wskazał, że wnosi o udzielenie" prolongaty na uzupełnienie braków formalnych pisma procesowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu. Natomiast w myśl art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. Jeżeli zatem p.p.s.a. przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem na podstawie art. 131 oraz art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego zażalenie nie przysługuje to powyższe skutkuje odrzuceniem tego środka prawnego w przypadku jego skutecznego wniesienia. Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niepodpisanie zażalenia powoduje, że nie można nadać zażaleniu prawidłowego biegu. W świetle art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 46 § 1 p.p.s.a. nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym. Pismo takie, po jego wydrukowaniu, jest bowiem dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13, publ. ONSAiWSA z 2014 r., nr 5, poz. 70; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., I OZ 884/14; z dnia 9 października 2014 r., I OZ 854/14, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodać trzeba, że możliwość wnoszenia pism w formie elektronicznej z elektronicznym podpisem przewidywać będzie dopiero art. 46 § 2a-2d p.p.s.a., który wejdzie w życie 31 maja 2019 r., co wynika z art. 11 i art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 183, ze zm.). W niniejszej sprawie wniesione przez skarżącego drogą elektroniczną pismo będące zażaleniem niedopuszczalnym ( stosownie do art. 131 oraz art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a) niewątpliwie zawierało brak formalny uniemożliwiający nadanie mu dalszego biegu. Dlatego też Sąd zobowiązał wnioskodawcę do usunięcia tego braku poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2018 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem dnia 21 lipca 2018 r., jednakże w zakreślonym terminie nie opatrzono zażalenia własnoręcznym podpisem, ani nie nadesłano tak podpisanego zażalenia. Skarżący bowiem w odpowiedzi na wezwanie zwrócił się o przedłużenie terminu do uzupełnienia powyższego braku. W tym miejscu podkreślić należy, że wniosek taki nie mógł odnieść zamierzonego skutku bowiem przedłużeniu nie podlegają terminy ustawowe, a takim jest, termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, zatem nie może być on skracany ani przedłużany. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.