IV SAB/Wr 77/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-02-10

Skład orzekający: Wanda Wiatkowska – Ilków, Tadeusz Kuczyński, Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracyjnego jest zasadna, jeśli organ ten podjął czynność procesową (wydał decyzję) po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracyjnego staje się bezprzedmiotowa, jeśli organ ten, po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd, podejmie czynność procesową (wyda decyzję), nawet jeśli zawiera ona uchybienia proceduralne. Rola sądu w takiej sytuacji ogranicza się do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący J. W. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w przedmiocie wydania decyzji odmawiającej prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu. W trakcie postępowania administracyjnego organ wydał decyzję odmawiającą przyznania równoważnika, a następnie decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Po wniesieniu skargi na bezczynność, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd, Komendant Powiatowy Policji wydał decyzję w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w przedmiocie wydania decyzji odmawiającej prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu postanawia: umorzyć postępowanie sądowo-administracyjne. J. W. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w L. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008 wraz z odsetkami. Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Powiatowy Policji w L. umorzył postępowanie w sprawie wszczętej powyższym wnioskiem. Od decyzji tej skarżący odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Powiatowy Policji w L. uchylił decyzję własną z dnia [...] nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie i odmówił skarżącemu prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Powyższą decyzję J.W. zakwestionował. W wyniku rozpatrzenia odwołania Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu, decyzją z dnia [...] nr [...] doręczoną skarżącemu w dniu 20 listopada 2009 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 15 listopada 2009 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. w przedmiocie wydania decyzji odmawiającej prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim powiedzieć należy, że istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność organu administracyjnego jest zobowiązanie tego organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w określonym terminie. Przy czym, Sąd nie może nakazać organowi administracyjnemu wydania decyzji określonej treści, żądanej przez skarżącego. Mając na względzie przedstawiony wyżej stan faktyczny nie ulega wątpliwości, że w okresie od złożenia przez skarżącego wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne w sprawie do momentu wniesienia skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego w L. do tutejszego Sądu, o bezczynności ze strony tego organu nie może być mowy. Mimo dostrzeżonych przez Sąd uchybień art. 35 i art. 36 k.p.a., decyzja w sprawie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu za lata 2006-2008 została przez Komendanta Powiatowego Policji wydana. W świetle tych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie to bowiem, w przypadku gdy strona postępowania kwestionuje bezczynność organu administracyjnego, a organ ten sam zniósł bezczynność podejmując stosowną czynność, staje się zbędne. Rola sądu administracyjnego sprowadzałaby się w takiej sytuacji jedynie do zobowiązania organu administracyjnego do podjęcia takiej czynności bez wskazywania sposobu zakończenia postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło